٤دیواری

دوستی محبت نون‌قندی

2012-01-26T20:27:00.002+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

Das Angenehme mit dem Nützlichen verbinden

2012-01-25T15:41:00.000+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

یه پیشنهاد

2012-01-19T15:11:00.000+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

از این در و از آن در

2011-12-21T16:03:00.000+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

در ضیافت

2011-12-16T20:39:00.001+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

به دوستام

2011-11-21T15:26:00.002+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

فتیله یه کم رفت بالا. شمام اینو حس کردید؟

2011-11-17T10:38:00.001+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

فقط یک بازی

2011-11-07T14:41:00.000+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

از قدیم گفتن هیچ‌جا ۴دیواری خود آدم نمیشه

2011-11-03T14:31:00.002+01:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ـ

2011-10-27T14:24:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

تغییرات گودر بی‌فایده نیست

2011-10-24T12:23:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

البته پیروزی دمکراسی را به همه‌ی عاشقان دمکراسی تبریک می‌گویم

2011-10-21T13:11:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ت ِ ت ِ پ ِ ت ِ

2011-10-20T13:08:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

یک ایده خوب برای نشخوارکنندگان ادبیات و جلقی‌های حرفه‌ای کتاب‌دوست

2011-10-15T11:31:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

اندکی صبر سحر نزدیک است

2011-10-13T12:58:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

شما هم برا بعضی از آلبومای موسیقی٬ به جای عنوان اصلی‌شون٬ یه «اسم خصوصی» دارید؟

2011-10-11T16:55:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ناله سر کن/ ناله بس کن

2011-10-10T13:47:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

علامت جدید

2011-10-08T13:01:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

اختلاس؟ خب که چی؟

2011-10-07T18:40:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

غم آخرتون باشه

2011-10-06T11:34:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

کتاب کتاب

2011-09-25T16:03:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

خط و نشان/ خط و ربط

2011-09-23T14:18:00.001+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ریسایکل

2011-09-13T13:05:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

مهمان امروز ۴دیواری ساسان فاطمی موسیقی‌پژوه:

2011-09-12T16:50:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

من‌حیث‌المجموع وبلاگ چیز خوبی‌ست

2011-09-07T19:29:00.000+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

تاحدودی در بعضی جاها در مضیقه

2011-09-06T21:09:00.000+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

کمیک استریپ شماره‌ی ۳

2011-07-25T14:51:00.000+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

استاکس‌نت

2011-07-18T17:31:00.002+02:00

آدرس جدید ۴دیواری:

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

درباره بی‌بی‌سی

2011-01-18T22:52:00.000+01:00

«یکی از نکات قابل توجه در تاریخ بخش فارسی بی‌بی‌سی که نگارنده طی سال‌های اخیر در موارد بسیاری با آن مواجه بوده و یا دریافته این است که اغلب محققان و نویسندگان ایرانی که در بخشی از زندگی خود به دلایل مختلف سیاسی یا اقتصادی، چه با نام و چه بدون نام تن به همکاری تمام وقت با بی بی سی داده اند علاقه‌ای به ذکر این نکته در کارنامه، خاطرات و بیوگرافی خود نداشته و یا از آن با افتخار و به نیکی یاد نکرده اند» ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

در تالار آینه دادگاه ویژه

2011-01-14T12:12:00.000+01:00

در این تالار به جرایمی رسیدگی می‌شود که هنگام وقوع آن‌ها شاهدی وجود نداشته است. این دادگاه بیست‌وچهارساعته کار می‌کند و قاضی بی‌رحم و سخت‌گیری دارد ... ادامه:

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

وقتی جامعه دوقطبی می‌شود باید چکار کرد

2011-01-13T10:34:00.005+01:00

«ما همه از یک کشوریم* ... ما می‌توانیم در باره ایده‌های طرف دیگر بحث کنیم٬ بی‌این‌که علاقه آن‌ها به کشورشان را نفی کنیم».در زمان جدل‌های دوقطبی ... ادامه در:

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

به مناسبت محکومیت نوه کاوه آهنگر به جرم تجاوز جنسی

2010-12-30T19:53:00.009+01:00

جهانگیر صداقت‌فر را می‌شناسید؟
اسماعیل خویی در نوشته‌ای تلاش کرده است او را به ما بشناساند. صداقت‌فر شاعر است. به سخنان خویی توجه کنید:

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

معطل چی هستید ۲

2010-12-28T16:50:00.000+01:00

قدیم‌ها یک شوخی رایج بین بچه‌های دبیرستانی در روزهای عزاداری این بود که «اگر در خیابان دیدی دسته‌ای دارد می‌آید٬ می‌دانی باید چکار کنی؟». جواب این بود: «باید همون‌جا وایسی تا دسته بره».

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

دست به دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد

2010-12-24T12:19:00.003+01:00

پیش از انقلاب در تهران جکی تعریف می‌کردند که امروز وقتی در گودر می‌چرخیدم به خاطرم آمد. آن زمان‌ها سالی یک جک به بازار می‌آمد و مدت‌ها دست به دست می‌گشت. مثل امروز نبود که هر وقت گودر را باز کنیم با ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ویکی‌لیکس/ دم خروس

2010-12-21T14:55:00.001+01:00

روزنامه‌نگارها می‌دانند که بهتر است وقتی با مدارک و اسنادی روبرو هستند که صحت و سقم آن‌ها برایشان به اندازه کافی محرز نیست٬ پیش از نقل قول از محتویات اسناد مذکور٬ از عباراتی نظیر این استفاده کنند:

در صورتی که سند ایکس را معتبر فرض بگیریم٬ می‌توان ادعا کرد که ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

هُر

2010-12-17T11:05:00.000+01:00

گاهی دل آدم «هر»ی می‌ریزه پایین. این یه احساس زودگذره ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

که چی؟

2010-12-15T19:46:00.001+01:00

در گودر درباره ماجرای جولین آسانژ اطلاع‌رسانی شده بود. ماجرا از این قرار است که او با دو زن (که با هم دوست بوده‌اند) در فاصله چندروز خوابیده است ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

سرجمع چند

2010-12-14T12:57:00.002+01:00

با خودم فکر کردم٬ این تصویر دختری با ابروهای کمان٬ بلندبالا٬ کمرباریک با موهای زیبا٬ چشم‌های عمیق٬ سینه‌هایی نرم و لب‌های خواستنی که در ذهن من لانه کرده است٬ از کجا آمده است؟ ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

جولین آسانژ حامل وحی

2010-12-12T12:34:00.000+01:00

ویکی‌لیکس اسناد خود را مستقیما از خداوند دریافت می‌کند ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

ویکی‌لیکس تاریخی

2010-12-08T12:40:00.000+01:00

در کتابخانۀ ملی اتریش ۲۵۰ پاپیروس متعلق به قرن هفتم میلادی پیدا شده است که از جمله اطلاعات تازه ای در بارۀ فتح ایران به دست اعراب در بر دارد ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

divide et impera

2010-12-06T16:49:00.000+01:00

اگر وقت می‌کنید٬ امشب برنامه «نوبت‌شما»ی بی‌بی‌سی را نگاه کنید. موضوع این برنامه «روابط ایران و اعراب» است.

divide et impera یک عبارت لاتین است که اولین بار ماکیاولی از آن استفاده کرد. به فارسی می‌گوییم ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

کوچه ما

2010-12-06T14:43:00.003+01:00

«گودر»ام رو که واز کردم٬ انگار در خونه‌رو واز کردم اومدم تو کوچه ... ئه ... سلام ناصر خبرهای تازه چی‌ان؟ ... سلام «نیلوفر28» چطوری؟ از دیروز تا حالا چه چیزای جدیدی خوندی؟...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

درباره روحیه آمریکایی‌/ از ویکی‌لیکس

2010-12-05T12:44:00.001+01:00

مذاکره‌کننده با آمریکایی‌ها می‌بایستی در نظر داشته باشد که آن‌ها را می‌توان از لحاظ تیپ به سه دسته تقسیم کرد.
آمریکایی خوب: گانگستر با شخصیت‌ی است که...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

راهنمایی برای موفقیت تضمینی

2010-12-04T11:32:00.000+01:00

حتی وقتی موضوع خود را یافته‌اید٬ فکرهای خود را منظم کرده‌اید٬ حتی یادداشت‌های ریزودرشتی نیز در ارتباط با موضوع برداشته‌ و لینک‌های مورد احتیاج را ضبط کرده‌اید ...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

این یک رسوایی واقعی‌ست؟

2010-12-03T14:04:00.002+01:00

یکی از دلایلی که به نظر می‌رسد می‌بایستی برای ویکی‌لیکس وجاهت و اعتبار ایجاد کند و باعث اعتماد ما به اسناد منتشرشده گردد این است که ...

...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

وقتی موفقیت باعث تأسف می‌شود

2010-12-02T20:53:00.004+01:00

چینی‌ها ضرب‌المثل زیبایی دارند که می‌گوید: برای کسی که درختان را در آب حوض می‌بیند٬ ماهی‌ها سر درخت هستند.
قدیم‌‌ها کسی به ادعاهای مقامات امنیتی نظیر «ایران برای کشتن سربازان آمریکایی به شورشیان عراق کمک می‌کند» توجه بخصوصی نمی‌کرد٬ مگر این‌که ...

...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

- آخه اصلن جریان چیه؟

2010-12-01T10:12:00.004+01:00

...

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

هی نگید حالم بده

2010-11-30T20:56:00.001+01:00

آدرس جدید «۴دیواری»:

http://4divari-mani2.blogspot.com

فید اشتراک:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

سیاهی لشگر: از علاقه آمریکایی‌ها به فرهنگ شما

2010-11-24T14:20:00.010+01:00

شرکت Datey که مرکز آن در آلمان است خدمات خود را در عرصه بین‌المللی٬ برای کمیسیون اروپایی در اروپای شرقی و آسیای مرکزی٬ برای ناتو و ارتش ایالات متحده در اروپا عرضه می‌‌کند. فکر کردم آگهی جدید این شرکت جهت استخدام «سیاهی لشگر» برای خواننده ایرانی جالب باشد. متنی که در زیر می‌آید برگردان این آگهی است:

جستجوی همکاران علاقه‌مند و با انگیزه‌ای جهت فعالیت در محیطی بین‌فرهنگی
استخدام دایمی یا همکاری موقتی (کمکی٬ شغل دانشجویی) به عنوان سیاهی لشگر/ مترجم.

سیاهی‌لشگر ما قرار نیست در فیلم بازی کنند. آن‌ها شرکت‌کنندگانی مهم در تمریناتی خواهند بود که در دهکده‌هایی که به همین منظور ساخته شده‌اند به عنوان مثال نقش «ریش سفید ده»٬ کدخدا٬ تاکسی‌ران یا کاسب را بازی می‌کنند. هدف٬ بازسازی حداکثر ممکن موقعیت‌های روزمره است٬ تا به این وسیله نظامیان ناتو/ و سربازان ارتش آمریکا رفتار با فرهنگ‌های بیگانه را بیاموزند٬ و با سنت‌ها و زبان‌های مربوطه آشنا شوند٬ هدفی که بنای آن بر قواعد بین‌انسانی و احترام قرار دارد.همین‌طور٬ تمرینی که به عنوان مثال قرار است در یک روستای افغانستان انجام شود٬ شامل اعضای گروه سیاهی لشگر که به زبان دیگر تکلم می‌کنند و همین‌طور مترجمان نیز خواهد بود.مترجمانی که تمرین‌ها را همراهی می‌کنند٬ اجرای بی‌اصطکاک تمرین‌ها را تضمین می‌کنند. این یادآوری مهم است که در تمرینات یادشده هیچ‌گونه بازی خشونت‌آمیزی موجود نیست. روابط بین‌انسانی از ابتدای کار شکل مثبتی خواهند داشت. ما شرکت‌کنندگان در این تمرین‌ها را مثل فیلم٬ سیاهی‌لشگر می‌نامیم. با این‌که در تمرینات همه چیز صلح‌آمیز است٬ محل تمرین «Battlefield» نامیده می‌شود.عنوان دقیق [این طرح] COB یا «Civilians on the Battlefield» است: غیرنظامیان در میدان جنگ.
واجدین شرایط برای استخدام به عنوان سیاهی‌لشگر و مترجم:
سن ۱۸ به بالا
زن و مرد
تجربه لازم نیست
برای اعضای سیاهی‌لشگر: آشنایی با حداقل یکی از زبان‌های زیر:
آلمانی٬ فارسی٬ دری٬ پشتو٬ عربی٬ انگلیسی.
برای مترجم‌ها: تسلط خوب به دوتا از زبان‌های زیر:
آلمانی٬ فارسی٬ دری٬ پشتو٬ عربی٬ انگلیسی....
مرتبط: ایران کشور زیبایی‌ست

۳ آذر ۸۹

اوضاع و احوال چطوره

2010-11-23T16:00:00.002+01:00

گالن به دست در جاده‌ای دورافتاده.

می‌پرسید رأی من کو؟ «پژوهشگران مستقل» می‌گویند رأی شما در جیب پنتاگون است

2010-11-20T18:37:00.005+01:00

۲۶مهر: محسن سازگارا با استناد به نتایج یک نظرسنجی از موافقت ۶۸/۳درصدی مردم ایران با حمله نظامی به ایران حرف می‌زند. به زبان "پژوهشگران مستقل": «در صورت حمله به مراکز نظامی حکومت که منجر به اقدام مردم برای سرنگونی برق آسا شود خوب است».
سازگارا در ادامه برای نشان‌دان افزایش درصد طرفداران حمله به ایران به نظرسنجی دیگری اشاره می‌کند که ظاهرا پیش از انتخابات ۸۸ انجام شده است:
«این نظرسنجی نشان می‌دهد که در آن تاریخ ۹۰درصد مردم مخالف حمله به ایران بوده‌اند (یعنی درست برعکس وضع فعلی) و تنها ۵درصد به آن خوش‌آمد می‌گفته‌اند».
«یعنی درست برعکس وضع فعلی» که ۹۰درصد مردم ایران به آمریکایی‌ها «خوش‌آمد» می‌گویند.

۱۵آبان: سناتور گراهام (جمهوری‌خواه٬ عضو کمیته خدماتی نیروهای مسلح و کمیته امنیت ملی مجلس سنای آمریکا):
«آمریکا باید نیروی دریایی و هوایی جمهوری اسلامی را نابود کرده و ضربه‌های سنگینی به سپاه پاسداران وارد سازد. این اقدام بایستی رژیم را خنثی و توان مقابله آن را نابود کند٬ به این امید که مردم ایران از این شانس استفاده کرده و حکومت خود را پس بگیرند».

چنان‌که پیداست٬ در یک همه‌پرسی دمکراتیک رأی پنتاگون به مجموع رای ما به میرحسین و رأی احمدی‌نژاد می‌چربد.
این دیگر به خود آدم بستگی دارد که به عنوان "دمکرات" به رأی اکثریت خوش‌آمد بگوید یا وطن‌دوست باشد.

امروز توی گودر تصویری از یه زوج جوون که تو خیابون همدیگه رو می‌بوسن همخوان شده بود و زیرش چیزی شبیه به این نوشته شده بود که «آیا می‌شه روزی تو رو این‌طوری بدون ترس توی خیابونای تهران ببوسم؟».
- آره میشه. این قدرت مخوفی که امروز خلیج فارسو قرق کرده٬ بالاترین تجمع نیروی نظامی در تموم طول تاریخ بشره که می‌تونه چندین بار کل کره زمینو نابود کنه. اینا به خاطر گل روی تو اومدن تو منطقه٬ و اگه درست به توصیه‌های سناتور گراهام عمل کنن٬ چندروزی یه کم اوضاع قاراش‌میش میشه٬ مردم «به طور برق‌آسا» حکومتو ( به قول سناتور) «پس می‌گیرند»٬ بعد تو می‌تونی وسط میدون ولیعصر از دوست دخترت لب بگیری. آرزو بر جوانان عیب نیست پسرم. آرزو بر جوانان عیب نیست.
۲۹ آبان ۸۹
---------------------------------
آدرس ۴دیواری تغییر کرده است.
لینک جدید این است. و برای اشتراک از این فید استفاده کنید:

سکون

2010-11-16T11:59:00.002+01:00

آقا، محل سكونت شما كجاست؟
- محل سكونت؟ ...

خانه‌ام این‌جاست اما ...
اما من سال‌هاست جایی ساكن نبوده‌ام.

آدرس جدید ۴دیواری*

2010-11-15T15:07:00.005+01:00

گیج و دلزده شدم. همه فکر و زندگیم به هم ریخت. ممکن است تصورش برای بعضی‌ها سخت باشد٬ اما نخ باریک ارتباطی من با ایران و ایرانی همین وبلاگ است. دفعه گذشته که بلاگفا ۴دیواری را به خاطر «مصادیق مجرمانه» (!) مسدود کرد نه٬ ولی این‌بار متوجه شدم٬ این‌که کسی به خودش حق بدهد هروقت دوست داشت و هرطور میل داشت پابرهنه وسط زندگی آدم بدود٬ عملی تبهکارانه است. البته این را پیشترها هم "می‌دانستم" ولی این‌بار آن را به طرز ملموسی فهمیدم. این چندروز طوری بود که انگار توی چاه افتاده‌ام٬ یا در جزیره‌ای متروک زندگی می‌کنم.
با خودم فکر می‌کنم زمانی که این تکنولوژی جدید هنوز وجود نداشت٬ چند هزارکیلومتر فاصله می‌توانست باعث ایجاد نوعی مصونیت در مقابل دخالت‌های مخرب شود ٬ اما همزمان٬ همین تکنولوژی که دست ما را باز کرده است/ دست زورگویان را نیز دراز کرده است.
آدرس جدید ۴دیواری*

فید:

http://4divari-mani2.blogspot.com/feeds/posts/default

دودول جهانی

2010-11-11T13:10:00.002+01:00

عباس کیارستمی

شاه‌داماد ایران

2010-11-11T11:39:00.003+01:00

کدام مادر ایرانی‌ست که دلش نخواهد دختر دم بخت خود را به همایون شجریان بدهد؟

كنسرت همایون شجریان و گروه همنوازان حصار میزبان محمدرضا شجریان - استاد آواز ایران ـ بود

2010-11-11T09:20:00.010+01:00

منظور خبرنگار نویسنده خبر بالا از آوردن عبارت «- استاد آواز ایران -» پس از نام محمدرضاشجریان بی‌شک این نیست که به ما یادآوری کند این «محمدرضاشجریان»ی که از او نام می‌برد٬ همان استاد آواز ایران است. او با اضافه کردن این عبارت فاش می‌کند که به عنوان کسی که احترام به استاد او را هیپنوتیزم کرده است هیچ میانه‌ای با رعایت بی‌طرفی و عینیت ژورنالیستی ندارد. [یعنی دقیقا نسخه عکس نیک‌آهنگ!]. ...
قافیه شعری عبارت «استاد آواز ایران» با «محمدرضاشجریان» طوری به اعماق جان هواداران استاد رسوخ کرده است که فکر می‌کنم٬ اگر یکی از آن‌ها را نصفه‌شب ناغافل از خواب بیدار کنید و بی‌مقدمه به او بگویید «محمدرضاشجریان» در بی‌ارادگی و گیجی خواب‌وبیداری بلافاصله خواهد گفت: استاد آواز ایران. و برعکس اگر به او بگویید استاد آواز ایران٬ فورا از او خواهید شنید: محمدرضاشجریان.
برای فهم اهمیت نقش قافیه در رسوخ در روح شنونده باید تصور کرد چه می‌شد اگر نام خانوادگی شجریان چیز دیگری می‌بود. مثلا قلک‌آبادی٬ یا احسان‌پور ... در این صورت عبارت‌های «محمدرضا قلک‌آبادی استاد آواز ایران»٬ یا «محمدرضا احسان‌پور استاد آواز ایران» عبارات خنک و سبکی می‌بودند که حتی خود آقای قلک‌آبادی یا احسان‌پور را هم خشنود نمی‌کردند.
نه. این «محمدرضاشجریان استاد آواز ایران» چیز دیگری‌ست.

از صحبت دور افتادیم. صحبت سر کنسرت همایون شجریان بود. طوری که در خبر آمده است٬ محمدرضاشجریان نیز به عنوان یکی از شنوندگان در این کنسرت شرکت داشته است.

«در دومین شب كنسرت همایون شجریان و گروه همنوازان حصار، پیش از آن كه گروه روی صحنه بیاید، محمدرضا شجریان وارد تالار شد و در مقابل ابراز احساسات تماشاگران چند دقیقه‌ای ایستاد و سپس در ردیف اول نشست تا شاهد هنرنمایی شجریان پسر باشد».
اما پس از این که هنرنمایی «شجریان پسر» (- قند عسل -) رو به پایان می‌رود و کنسرت به بخش پایانی خود نزدیک می‌شود اتفاق جالبی می‌افتد.
شما هم احیانا مانند من در این کنسرت نبوده‌اید. با وجود این٬ اگر سؤالی از شما بپرسم جواب آن را حتما می‌دانید:
اگر گفتید مردم در آخر کنسرت چه درخواستی داشتند؟
جوابتان درست است. نمره شما ۲۰

مردم مرغ‌سحر می‌خواهند.
خداوندا این چه آیین مضحکی است که پیش روی ما اجرا می‌شود؟ باید تصور کنید که مردم مرغ‌سحر را از کسی که کنسرت مال اوست و یک ساعت برای آن‌ها آواز خوانده است٬ یعنی از همایون٬ شجریان‌پسر که روی سن حضور دارد نمی‌خواهند٬ بلکه از یکی از مهمانان کنسرت که بین شنوندگان نشسته است٬ یعنی از شجریان‌پدر می‌خواهند که برایشان مرغ‌سحر بخواند. مرغ سحر همان‌طور با تارهای صوتی استاد پیوند خورده است که با چین‌چین زلف سیاه‌ش. بهترین نوع مرغ‌سحر که به مذاق آن‌ها خوش می‌آید مرغی‌ست که از حنجره ملکوتی استاد به پرواز درآمده باشد. کپی را هم برابر اصل نمی‌دانند.

فقط صحنه را تصور کنید:
مردم بدون توجه به این‌که ممکن است تعداد معدودی از هنردوستان موسیقی برعکس آن‌ها برای شنیدن موسیقی به کنسرت آمده باشند «در بخش پایانی [یعنی هنگامی که روح آن ها باید در اثر شنیدن یک‌ساعت موسیقی اصیل ایرانی ملایم و تلطیف شده باشد٬ مثل گروهی از سربازهای یک پادگان نظامی] ... با فریادهای پیاپی "استاد مرغ سحر! استاد مرغ سحر!" محمدرضاشجریان را خطاب قراردادند».
از راه دور نمی‌توانم قضاوت کنم٬ اما این جماعتی که من می‌بینم٬ بعید نیست اگر شجریان را در اتوبوس هم ببینند٬ یک‌تنه فریاد بزنند مرغ‌سحر مرغ‌سحر. و حتما هم توقع دارند استاد همان‌جا کت خود را درآورده و برای آنها «یک دهن» مرغ‌سحر ناله سرکن بخواند.

در صحنه پایانی کنسرت مثل همیشه وفور احساسات و عاطفه و احترام و افتخار و گل و آغوش و تشویق و اشک و دستمال کاغذی و این جور چیزا:
«تشویق‌های پیاپی تماشاگران با اهدای دسته گل‌های مختلف[!] به اعضای گروه همراه شد و سرانجام همایون شجریان به احترام پدر از روی سن پایین آمد و محمدرضا شجریان را در آغوش گرفت و دسته گلی را تقدیم او كرد و سپس با گروه همنوازان حصار صحنه را ترك كردند، اما تالار خالی نشد و تماشاگران به احترام استاد آواز ایران - محمدرضا شجریان – ایستادند [حواستون به واکنش هیپنوتیزمی هست؟] و با تشویق‌های پیاپی او را بدرقه كردند».

بدو بیا بغل بابا

در ادامه می‌خوانیم که عکاسان خبری این کنسرت نتوانستند درست به وظیفه خود عمل کنند: «چون بلیت‌های جایگاه ویژه [خبرنگاران و عکاسان] به مردم فروخته و یا ارایه شده بود و در جایگاه ویژه تنها تعداد معدودی خبرنگار حضور داشتند».
این نیز یکی از وقایع حاشیه‌ای این کنسرت است که باید دوسه جمله‌ای درباره آن بنویسم.

تا در روز حساب سرافکنده نباشی

2010-11-10T13:04:00.005+01:00

امروز وقتی دیدم یه پیرزن فرسوده با پاهایی لرزون می‌خواد از روی خط عابرپیاده عبور کنه٬ ده‌متر مونده به خط نگه داشتم و منتظر موندم که بدون هیچ‌گونه نگرانی برسه به اونور خیابون.

راستش هرچی فکر می‌کنم یادم نمیاد هیچ‌وقت هیچ عمل خیری از من سرزده باشه. ولی فکر می‌کنید این کار نیکی که امروز کردم برا این‌که برم بهشت کافیه؟

باز شجریانی شدم ۲

2010-11-09T14:53:00.001+01:00

تا امروز نمی‌دانستم محمدرضا شجریان استاد آواز ایران چند خواهر و برادر دارد و اسامی آن‌ها چیست. قبول دارید که این بی‌خبری برای یک دوست‌دار واقعی موسیقی خطایی نابخشودنی‌ست؟ شخصا به یمن وجود اینترنت از این خطا رستم٬ گفتم برای شما هم بنویسم که نقص اطلاعاتی خود را برطرف کنید:
استاد چهار برادر و یک خواهر دارد. برادران سلطان آواز ایران علیرضا٬ احمدعلی٬ محمدجواد و امیر نام دارند و نسرین نام همشیره ایشان است.

پ.ن.:
[اینو برا کسایی نوشتم که هی انتقاد می‌کنن که تو این ۴دیواری هیچی که به درد آخرت آدم بخوره پیدا نمیشه].

باز شجریانی شدم

2010-11-09T13:46:00.008+01:00

در هر سالن کنسرت موسیقی رسمی در هرکجای این دنیای بزرگ اگر کسی از جماعت شنوندگان بزند زیر آواز٬ او را فورا از سالن بیرون می‌اندازند. در آخر کنسرت‌های شجریان‌ها اگر از این قائده پیروی شود٬ شاید در سالن غیر از شما و من/ و دوسه‌نفر دیگر که مثل آدم نشسته‌ایم کسی باقی نماند.

لخت مادرزاد

2010-11-06T12:16:00.006+01:00

در انجیل مرقس (مارکوس) یک جایی هست که گروهی چوب و شمشیر به دست آمده‌اند تا مسیح را دستگیر کنند. فکر می‌کنم شمشیربه‌دست‌ها مأموران دولتی هستند که حکم جلب قانونی دارند و چوب‌به‌دست‌ها مردمان «عادی» که به تحریک قدرتمندان دینی وارد میدان شده‌اند. صحنه آشنا و قابل تصور است. اولی‌ها کاری به کار «این‌حرف‌ها» ندارند. مأمورند و معذور. آمده‌اند سردسته گروهی را که شلوغی راه انداخته‌اند دستگیر کنند٬ شمشیرهای آن‌ها برای شکستن مقاومت احتمالی توسط مجرم یا هواداران او علیه نیروهای انتظامی است. دومی‌ها هم کاری به کار «این حرف‌ها» ندارند٬ برای کوبیدن سر ازدین‌خارج‌شده‌ها آمده‌اند. آمده‌اند آدم لت و پار کنند.
از طرفی مأموران دولتی نام شخصی را که باید دستگیر کنند می‌دانند اما قیافه او را نمی‌شناسند. یکی از حواریون مسیح٬ یهودا در مقابل "مزد" به همکاری با آنها تن درمی‌دهد. به آن‌ها می‌گوید من به میان جمع می‌روم و شخصی را می‌بوسم٬ این همان شخصی است که در پی او هستید. سپس خود را به مسیح رسانده و گونه او را می‌بوسد.

[«بوسه یهودا» به صورت ضرب‌المثل در زبان آلمانی اشاره به "ابراز لطف" نمایشی‌ای دارد که به شخص مورد لطف آسیب می‌رساند].
با نزدیک شدن مردان شمشیر/ و چوب‌به‌دست‌٬ مردم از جمله پیروان مسیح او را تنها گذاشته و از اطراف او پراکنده می‌شوند. «آن‌گاه همه او [مسیح] را واگذارده و بگریختند». این‌جا از آن جاهایی‌ست که هزینه پیروی بالاست.

این‌ها را نوشتم تا به صحنه‌ای برسم که هربار به خاطرم می‌آید٬ مرا تکان می‌دهد.
تنها کسی که از پی عیسی می‌رود مرد جوانی‌ست که پارچه‌ای (در انجیل: چادری) به بدن خود پیچیده است. عده‌ای که می‌خواهند مانع او شوند همین‌طور که در پی او می‌دوند٬ دست دراز کرده و از پشت لباس او را می‌گیرند. « و چون او را گرفتند٬ چادر را گذارده و برهنه از دست ایشان بگریخت».

آخ از این ادب گیری/ خب بگو خودکشی خودتو راحت کن

2010-11-05T11:01:00.003+01:00

علی‌دایی: مدیران ناکام در ژاپن هاراگیری می‌کنند.

مرتبط:
سورن گیرکه‌گار: فیلسوفی که گیر دارد.

بيطرفی، جانبداری/ یا جاسازی پيام؟

2010-11-04T15:00:00.004+01:00

قائد در نوشته‌ای منتشرشده در بی‌بی‌سی وضعیت امروز ایران رااوضاع و احوالی می‌نامد که در آن «جنگ فرسایشی بین ایران و اسلام شدتی بی‌سابقه می‌یابد».

- گیر قضیه که نمی‌گذارد این "حقیقت" را ببینیم٬ این‌جاست که خواستاران نابودی اسلام شب‌ها روی پشت‌بام الله‌واکبر می‌گویند٬ و کسانی که خواهان نابودی ایران هستند٬ زیر "منشور حقوق بشر کورش" سینه می‌زنند.

لاوندل

2010-11-04T13:11:00.003+01:00

بین گلدونای تو بالکن لاوندل از همه باحالتره٬ چون هم لاو داره هم دل.

چه کسی می خواهد من و تو ما نشویم؟

2010-11-03T09:50:00.001+01:00

- بذا یه کم فکر کنم ... توو من. ... درسته؟

خشونت نزد جوانان/ جوانان مسلمان خشن نیستند*

2010-10-31T10:41:00.008+01:00

بنا بر یک پروژه تحقیقاتی یونیون اروپایی تعلق به اسلام جوانان را به سمت آمادگی بیشتر برای اعمال خشونت سوق نمی‌دهد. آن‌چه بسیار بیشتر جوانان را به سمت اعمال خشونت سوق می‌دهد احساس تبعیض است. این پروژه که در روز چهارشنبه در وین معرفی شد٬ توسط «بنگاه حقوق‌بنیادین یونیون اروپا» اجرا شده است.
در این تحقیق که بر پایه مصاحبه با ۳۰۰۰ جوان فرانسوی٬ انگلیسی و اسپانیایی انجام شده٬ آمده است: با درنظر گرفتن فاکتورهای تبعیض و دفع٬ هیچ نشانی وجود ندارد که جوانان مسلمان بیشتر از جوانان غیرمسلمان به اعمال خشونت فیزیکی و روانی تمایل داشته باشند.
جوانان مسلمان در فرانسه و به صورت شدیدتری در اسپانیا بسیار بیشتر از هم‌سن‌وسال‌های غیرمسلمان خود مورد تبعیض قرار می‌گیرند. بین تجربه تبعیض و اعمال خشونت همگرایی آشکاری وجود دارد. به این دلیل سیاست‌های مبارزه با تبه‌کاری نزد جوانان و تروریسم بایستی علیه تبعیض روزمره‌ای که نسبت به جوانان رواداشته می‌شود نیز مبارزه کند.
«بنگاه حقوق‌بنیادین یونیون اروپا» در عرصه سیاست‌های حقوق‌بشری به یونیون اروپا مشاوره می‌دهد. این نهاد در سال ۲۰۰۷ به عنوان جانشین «مرکز اروپایی نظارت بر راسیسم و خصومت علیه خارجیان» که در سال ۱۹۹۸ تشکیل شده بود٬ آغاز به کار کرده است.
* گزارش از روزنامه آلمانی زوددویچه

۹ آبان ۸۹

برای خودش دردی‌ست

2010-10-30T11:54:00.001+02:00

نیک‌آهنگ کوثر در نقش معلم «بی‌طرفی» و پایبندی به «عینیت ژورنالیستی».

خودخواهی

2010-10-29T13:41:00.005+02:00

هیچ به این دقت کردید. وقتی از یه امتحان یا آزمون (هرچی میخواد باشه) «سربلند» بیرون می‌آییم٬ وقتی یه «موفقیت»ی به دست میاریم٬ یه کافه باحال با صندلی‌های راحت چرمی و در صورت امکان با موزیک ملایم پیدا می‌کنیم٬ یه فنجون قهوه سفارش می‌دیم٬ یه سیگاری روشن می‌کنیم ... و چه کیفی می‌کنیم. قهوه این‌جور موقع‌ها یه کیف مطبوع بخصوصی داره. نه مث معمول تلخ و بدون شیر٬ بلکه برعکس٬ با شکر زیاد و شیر داغ کف‌کرده. خیلی می‌چسبه. بخصوص همراه دود شیرینی که خیلی سبک توی شش‌ها میره و اونقدر ملایم و فرح‌بخش از سوراخ‌های بینی میاد بیرون که انگار هر پکی که میره توی سینه آدم «ممد حیات است و چون برمیاید مفرح ذات».

حالا برعکسش٬ وقتی که از عهده امتحان یا آزمونی برنیومدیم: مثل مادرمرده‌های فلک‌زده خودمونو به کافه‌ی همیشگی می‌رسونیم و پیش از این‌که قهوه‌مونو بیارن سیگارو روشن می‌کنیم. قهوه مزه سم میده٬ و دود این سیگار لعنتی سنگینه ... سینه رو خراش میده ... بیخود نیس این سیگاریا سرطان می‌گیرن.

منظورم اینه که اون آدم سرافرازی که نشئه موفقیته٬ و توی آینه آسانسور خودشو مث شاه می‌بینه ... این آدم که حالش درسته. کیفش به قول معروف کوکه/ منظورم اینه که اگه این‌وسط یه نفر باشه که به یاری٬ تسلی٬ دلجویی و لطف محتاج باشه٬ این نیست٬ اون یکیه. به داد اون‌یکی باید رسید که به خواسته‌ش نرسیده و به سختی افتاده. به این‌یکی باید رسید٬ و بهش حال داد تا دوباره روبراه بشه.
هر آدم عاقلی اگه به این دوتا آدم بربخوره میدونه کدومشون بیشتر محتاجه و باید بهش رسید. اما این آدم عاقلی که ما هستیم٬ چرا وقتی خودش محتاج میشه٬ چیزی رو که حاضره به دیگرون بده٬ از خودش دریغ میکنه؟
از بچگی وقتی یه کار [به نظر بزرگ‌ترا] درست یا خوب انجام دادیم٬ جایزه گرفتیم. (نه٬ جایزه نگرفتیم. توی این عبارت «جایزه گرفتیم» یه مخفی‌کاری فرهنگی جاسازی شده. درستش «بهمون دادن»ه). هر وقت موفق شدیم یه کار درست انجام بدیم بهمون جایزه دادن. به صورت «مامان فدات شه»٬ «قربونش برم شاگرد اول شده» تا شکلات٬ بستنی ... و نگاه‌های تحسین‌آمیزی که به یک نفر تازه‌قبول‌شده در کنکور دانشگاه صنعتی میشه. برعکسش هم بوده٬ از اخم یا سرکوفت مامان٬ تا بی‌توجهی دخترای جوون که شرط‌شون برگه فارغ‌التحصیلی دانشگاس.

[یه‌وخ گول نخورید. هی تفاهم تفاهم میکنن ... هی میگن: بدن خودمه به هرکی دلم بخواد میدم٬ اما اگه دقت کنید می‌بینید٬ دلشون همیشه مهندس/ پولدار میخواد:
- ببین ... درسته من مهندس نیستم٬ ولی به جاش تو رو می‌فهمم.
- فهم‌تو ببر هندستون٬ یه زن کلاه قرمزی بستون!]

از بحث دور افتادیم. این چیزی رو که بهش می‌گیم «خود» باید چیزی شبیه به یه شعبه نمایندگی «دیگران» تصور کرد. دیگران توی روندی که بهش میگن «اجتماع‌پذیری» یه شعبه توی ذهن فرد می‌زنن و همونجا می‌مونن. این‌طوری٬ مواقعی‌ام که خودشون به صورت فیزیکی حضور ندارن٬ بازم مواظب کارا هستند.
پول توی جیب منه٬ به عنوان آدم آزاد می‌تونم بین ده‌ها کافه خوب و راحت یکی‌رو انتخاب کنم٬ و حالا که از ناموفقیت رنجیده‌خاطر و زخمی هستم٬ به خودم برسم٬ به خودم حال بدم٬ قهوه شیرین (شیرین یعنی هم شیر داره هم شکر) بخورم و با کیف یه سیگار دود کنم٬ اما از «نمایندگی» حکم میاد که نه! بی‌لیاقت! اجازه نداری کیف کنی! حالت خرابه؟ حق‌ته! سرتو بنداز پایین مث بچه آدم برو حال خرابتو خراب‌تر کن!
این یه روش تربیتیه که همه‌جا بوده و هست و هیچ فرهنگی بدون اون کارش راه نمی‌افته. ولی هر آدمی باید بلاخره یه روزی از خودش بپرسه٬ وقتش نرسیده که خودم مسئولیت خودمو به دست بگیرم و ببینم چی برام خوبه و چی برام خوب نیست؟
(+)

تفاوت «ما» و «آن‌ها»

2010-10-28T10:24:00.000+02:00

«آن‌ها» صادق نیستند و از صداقت «ما» سؤاستفاده می‌کنند. صداقت ما به سود آن‌ها تمام می‌شود و هرچه به «آن‌ها» سود برساند به «ما» ضرر می‌زند. در این رویارویی وقتی ما به خودمان ضرر می‌زنیم٬ در مقابل آن‌ها ضعیف می‌شویم. پس اگر برآورده شدن آمال ما در گرو برنده شدن در این رویارویی‌ست٬ بهتر است دست از تضعیف خود برداریم.

کیارستمی/ حضور یک ذهنیت؟

2010-10-27T16:12:00.009+02:00

پیشترها در پستی نوشته بودم که فیلم طعم گیلاس را به همراه دوستان اتریشی دیده بودم. نوشته بودم٬ پس از تماشای فیلم از یکی از آن‌ها پرسیدم اگر این فیلم را معیار شناخت ایرانی‌ها قرار دهیم٬ ایرانی‌ها چگونه هستند. دوستم جواب داده بود: «دیوانه».
دیروز در وبلاگ خواب زمستانی مطلب خواندنی و جالبی دیدم. مریم مؤمنی می‌نویسد: نشریه ی سایت اند ساوند شماره‌ی سپتامبر امسال در گفت و گویی که با ژولیت بینوش کرده از او می پرسد:
آیا از فیلم‌نامه ای که او[کیارستمی] نوشت، شگفت‌زده شدید؟
بینوش جواب می‌دهد:
«بله شگفت‌زده شدم. او به من چیزهایی درباره ی کاراکتر گفته بود که باعث شده بود این شخصیت راخیلی دوست داشته باشم. اما بعد که فیلم نامه را خواندم، به نظرم آمد که این زن کمی دیوانه است».
من هنوز فیلم را ندیده‌ام٬ اما فکر می‌کنم تقریبا بتوانم حدس بزنم بینوش چه می‌گوید.

یک نگاه دیگر از امین اینجا.
این جمله امین هم بامزه بود:
طبق معمول هنر به شکل شگفت‌انگیزی فراتر و بهتر از هنرمند می‌نماید. :دی

Vois sur ton chemin

2010-10-27T15:28:00.009+02:00

این قطعه موزیک‌ رو توی ۴دیواری قدیمی یه بار گذاشته بودم. اما خیلی بیشتر از دوباره‌شنیدنش می‌ارزه.
آدم باید اینو یه جای خلوت با صدای بلند گوش کنه٬ یه خورده پردربیاره پربزنه٬ توی موج‌های هوا شناور بشه/ و کیف کنه. این یه بخش از موزیک فیلم «بچه‌های موسیو ماتی‌یو»ست. کسی که براش مقدور بوده این فیلم‌و ببینه٬ اما ندیده‌٬ در حق خودش ظلم کرده. اگه می‌دید٬ به احتمال زیاد یه فیلم به بهترین فیلمایی که تو عمرش دیده بود اضافه می‌شد.
این یکی از دعاهای منه: خداوندا شکر که من جزو کسانی‌ام که این فیلمو دیدن.

عنوان اصلی: Les Choristes

- حق گرفتنی‌یه یا دادنی‌یه؟

2010-10-25T14:37:00.002+02:00

- هیچکدوم. حق خوردنیه.

خیلی وقت بود یک جک خوب نشنیده بودم٬ تا امروز:

2010-10-23T16:19:00.004+02:00

دونفر در رستوران ماهی سفارش می‌دهند. در دیسی که گارسون برای آن‌ها می‌آورد دوماهی سرخ‌شده هست که یک‌اندازه نیستند. اولی بلافاصله ماهی بزرگ‌تر را در بشقاب خود می‌گذارد. دومی به او می‌گوید: «اگر من به جای تو بودم ماهی کوچک‌تر را برمی‌داشتم». اولی جواب می‌دهد: «خب٬ الان هم ماهی کوچک‌تر را داری».

اولین چیزی که به فکرم رسید این بود که این دیالوگ دونفره نمایشی است از مواجهه دو تیپ گوناگون:
اولی را می‌توان یک عقل/عمل‌گرای آمریکایی فرض کرد٬ و دومی را یک آرمان‌گرای ایرانی!

از شهروندان/ و از دیگران

2010-10-22T16:22:00.029+02:00

امروز صبح تاریک‌روشن توی رختخواب دوباره به یادم آمد. منظورم ماجرای سمانه و سمیه است که به همراه پدر خود یک کارگاه تولید ذغال در آمل راه‌انداخته‌اند. خبر آن را در گودر دیده بودم٬ به نظرم جالب رسید٬ اما این احساس را داشتم که چیزهای مهم‌تری هست. امروز صبح دیدم نه٬ این ماجرا مهم‌تر از این است لای خبرها گم شود. انگار در ویرانه‌ای یک بوته گل درآمده است٬ حیف است خاربوته آن را بپوشاند.

ایرانی استعداد زیادی دارد٬ مشکل این است که «امکانات» در اختیار او گذاشته نمی‌شود. در این عبارت یک اشتباه اساسی٬ یک سؤتفاهم بزرگ هست. در این که ایرانی‌ها هم مانند ملت‌های دیگر دارای استعدادهای بلقوه بزرگی هستند البته شکی نیست. اما هیچ کجای دنیا و برای هیچ ملتی «امکانات» اجتماعی از آسمان نازل نشده است. مردمان هر ملتی می‌بایستی «امکانات» خود را بسازند. این‌که امروز به طور مثال ورود به دانشگاه‌های معتبر برای هر دیپلمه‌ی آلمانی میسر است٬ این‌که در صورت تصمیم به ادامه‌ی تحصیل امکان بورس تحصیلی برای او فراهم است٬ به این معنی نیست که «دولت به او این امکانات را می‌دهد». زیرا این «دولت» یا نهادهای اجتماعی‌ای که امروز جامعه را این‌گونه اداره می‌کنند خودبخود به وجود نیامده‌اند. هر کدام از آن‌ها در ابتدای امر خود یک «امکان» بلقوه بوده است که نسل‌های گذشته آن جوان آلمانی آن را به فعل درآورده‌اند.
منظورم از این حرف فقط تأکید روی مشارکت در امر اجتماعی/سیاسی جهت اصلاح نیست. منظورم «ذهنیت» مستقل و «خوداتکا»ست. ذهنیتی که صاحب آن منتظر امکانات نمی‌نشیند. اهل ولش‌کن نیست. با توجه به نیاز و کمک فکر خود جنبه‌های مختلف کار را بررسی می‌کند٬ تصمیم می‌گیرد٬ و بر اساس آن عمل می‌کند. منظورم ذهنیت شهروندی‌ست.

ماجرای سمانه و سمیه مطلب دیگری را به خاطرم آورد که سال گذشته در وب به آن برخورده بودم. (و توانستم با چند کلیک منبع آن را پیدا کنم). ماجرای یک شهروند ایرانی‌ست که به خاطر حذف بلیط تک‌سفره مترو به دیوان عدالت اداری شکایت کرده بود٬ و این دیوان پس از کارشناسی به نفع او/ به عدم حذف بلیط ‌تک‌سفره رأی داده بود. طوری که خانم خوانساری خبرنگار (از قول یک دانشجو نقل می‌کند) شهروند مذکور ادعا کرده بود که: «من شاید بخواهم فقط یک‌بار از مترو استفاده کنم و این حق من است که بتوانم بلیط تک‌سفره بخرم ولی مترو این حق را از من گرفته است». و ادامه می‌دهد: «بعد از این‌که دانشجو این ماجرا را تعریف کرد٬ خبرنگارها خنده‌شان گرفته بود و می‌گفتند چه همت و حوصله‌ای اون فرد داشت!!!» (علامت‌های تعجب از من نیست).
پای این مطلب٬ فردی به نام هوشنگ صدفی ( که خود نیز خبرنگار است) در کامنتی می‌نویسد:
«خانم خوانساری!از خنده همکارانتان متاسف شدم به دلیل آن که این وظیفه روزنامه نگاران است که حقوق شهروندان را پیگیری کنند نه آن که به کار شجاعانه شهروند پیگیر بخندند».
این کامنت خوانساری را وامی‌دارد که این پی‌نوشت را به پست خود اضافه کند: «گویا این نوشته من سؤتفاهمی ایجاد کرده است. من گفتم خبرنگاران خندیدند. نگفتم که خبرنگاران این شهروند را تمسخر کردند. برای خبرنگاران جالب بود و خندیدند».

شما چه می‌گویید؟ با شناختی که از خصوصیت‌های ایرانی داریم٬ کدام گمانه نزدیک‌تر به واقعیت است؟ مسخره می‌کردند؟ یا می‌خندیدند؟
نمی‌خواهیم بی‌انصاف باشیم. بگوییم: می‌خندیدند. یعنی «همت و حوصله‌»ی فرد مورد نظر برای آن‌ها مسخره نیست٬ بلکه مثل صحنه‌ای از یک کمدی خوب موجب خنده می‌شود. مثل وقتی که رفتار چارلی‌چاپلین ما را می‌خنداند.
من در تهران یکی دوبار سوار مترو شده‌ام. الان هم نمی‌دانم بلیط تک‌سفره هنوز وجود دارد یا نه. آیا تعداد تقریبی اشخاص دیگری که حذف بلیط تک‌سفره به زیان آن‌ها نیز می‌بوده‌است چقدر است (یا چقدر بوده است)؟ هزاران نفر؟ ده‌ها/ صدها هزار؟ نمی‌دانم. در هر صورت اگر «همت و حوصله‌»ی این فرد مانع حذف این نوع بلیط شده باشد٬ می‌توان او را یک قهرمان مدرن٬ یک شهروند دانست.
او برای احقاق حق خود رأسا اقدام می‌کند٬ مقداری از وقت و نیرو به خرج می‌دهد/ و هم‌زمان با موفقیت در حل مشکل خود٬ مشکل «دیگران» کثیری را نیز مرتفع می‌کند. به احتمال زیاد کار خود را آن‌طور که هوشنگ صدفی در کامنت خود می‌گوید٬ کاری «شجاعانه» نمی‌داند و هیچ توقع قدردانی هم از کسی ندارد.

من شک ندارم که شما هم در اطراف خود یک «آقای حسینی» دارید. الان که مشخصات او را ذکر کنم حتما حرف مرا تصدیق می‌کنید.
میان‌سال و نسبتا چاق است. از این آدم‌های خوش‌برخورد و نسبتا ساکتی که لباس‌شان همیشه تمیز است و هرچه از آن‌ها بخواهید اگر از دست‌شان بربیاید «نه» نمی‌گویند. می‌شود به آقای حسینی اعتماد کرد که کاری را که به عهده گرفته است درست انجام می‌دهد. بیرون ماشین او ممکن است برق نزند اما توی آن (مستقل از این‌که چه مدلی باشد و چقدر کهنه یا نو باشد) همیشه پاکیزه است. تا جایی که ممکن است اشاره به «وسواس» آقای حسینی در جمع نوعی لطیفه‌ دوستانه به حساب بیاید.
یک‌بار که می‌خواستیم به صورت دسته‌جمعی جایی برویم٬ آقای حسینی با لبخند همیشگی به صدایی که از میان جمع به گوش رسید جواب مثبت داد: «بچه‌ها هم همه با ماشین آقای حسینی».
همگی به مقصد رسیده بودیم اما از آقای حسینی خبری نبود. بعضی از پدرمادرها کمی نگران شده بودند که دوباره صدایی از میان جمع گفت «نه بابا ... اون تا بیاد تقاطع [بزرگ‌راه‌های تهران را بلد نیستم] یادگار امام [یا شهید همت یا یک چیزی شبیه به این]رو رد کنه نیم‌ساعت [یا یک ساعت] طول می‌کشه ...». لحن صدا با این‌که دلسوزانه بود اما می‌شد در آن این تعبیر را شنید که علت تأخیر او حادثه‌ای احتمالی نیست بلکه این دیرکرد به خصوصیت دست‌وپاچلفتی وی مربوط است. همه خندیدند و پس از مدتی آقای حسینی هم در حالی‌که به همراه بچه‌ها دسته‌جمعی آواز می‌خواندند٬ خوش و خرم از راه رسیدند.
من چندبار با آقای حسینی این‌ور و آن‌ور رفته‌ام و رانندگی او را می‌شناسم. او به قوانین رانندگی پایبند است و جزو این گروه کوچک تهرانی‌ست که توی خط رانندگی می‌کنند.

باز خیلی دارم آسمان و ریسمان می‌کنم٬ می‌خواستم ماجرای سمانه و سمیه را تعریف کنم٬ اما اگه معیار رو دوستم بهاره آروین فرض بگیرم٬ حدس می‌زنم هنوز جا داشته باشم :)

سمانه و سمیه به همراه پدرشان ذغال تولید می‌کنند. تولید ذغال یکی از «صنعت»های کهن است. امروز هم برای گرم‌کردن خانه در نواحی سردسیر اروپا سوزاندن چوب بهترین نوع و از نظر زیست‌محیطی مناسب ترین نوع تولید انرژی قلمداد می‌شود. کسانی که این تجربه را دارند می‌دانند که هیچ گرمایی مانند گرمای چوب مطبوع نیست. این درست است که دخالت بشر در طبیعت لطمه‌های زیادی به آن زده است٬ اما سوزاندن چوب کمترین آن‌هاست. حتما در ایران هم هنوز مناطقی یافت می‌شود که مردم با استفاده از ذغال زمستان‌های خود را بگذرانند٬ یا به کمک آن طبخ کنند و ...
یادم هست در فیلم «رنگ خدا»ی مجیدی شغل پدر محمد (قهرمان خردسال و نابینای فیلم) نیز تولید ذغال بود. در مقاله یکی از منقدان فیلم (از این قلمبه‌سلمبه‌نویس‌هایی که دایما به جای کشف نشانه‌ها از خودشان "نشانه‌ها"ی جعلی می‌سازند) تبدیل درختان سرسبز به ذغال امری نکوهیده و نشانه‌ی وجود پلیدی در شخصیت پدر معرفی شده بود.

وبسایت «زن فردا» بدون پرداختن به مسئله٬ ماجرای سمانه و سمیه را این‌‌طور نقل می‌کند:
سمانه و سمیه به همراه پدر خود یک کارگاه کوچک تولید ذغال را در آمل اداره می کنند. این دو خواهر هشت سال است، به این کار مشغول‌اند و تمام مراحل تولید ذغال را با کمک یکدیگر و همراهی پدر پیرشان انجام می‌دهند. خبرگزاری منتشر کننده عکس ها بدون اشاره به جزئیات بیشتری از وضعیت زندگی این دو خواهر، آورده است: «ذغال نماد تباهی و تبدیل یک ماده جامد به ماده‌ای دیگر است و این بی‌شباهت به زندگی‌ سمانه و سمیه نیست».

ذغال نماد تباهی و تبدیل یک ماده جامد به ماده‌ای دیگر است!
زندگی سمانه و سمیه تباه است٬ یا ذهنیت این خبرنگار "نماد‌شناس"؟

بقیه عکس‌ها را در سایت زن‌فردا ببینید.

سلام پدر. سلام سمانه. سلام سمیه. از دور دست‌های سیاه شما را می‌فشارم.

۳۰مهر ۸۹

ایران کشور زیبایی‌ست

2010-10-20T14:34:00.018+02:00

این خبر به غربی‌ها هم رسیده است که ایرانی‌ها از ستایش کشور و تمدن قدیمی خود خیلی سرکیف می‌شوند. سیاست‌مداران غربی با استفاده از این "شناخت" یادگرفته‌اند که قبل از تهدید ایران به تحریم٬ حمله نظامی٬ یا حتی بمباران اتمی٬ کمی به تعریف و تمجید از فرهنگ شش هزار ساله ما بپردازند. و قول بدهند که هدف آن‌ها از تحریم٬ حمله نظامی یا بمباران اتمی چیزی نیست جز این که ایران جایگاه شایسته خود را در جامعه جهانی پیدا کند.

دیروز در گوگل‌ویدئو برنامه‌ای از کانال آرته دیدم. موضوع این برنامه جنگی بود که در سال۱۹۸۲ بین آرژانتین و انگلیس در گرفت و به «جنگ فالکلند» مشهور شد. برنامه‌ی جالبی بود (+).
یکی از سربازان انگلیسی که شخصا در این جنگ حضور داشت٬ از اعزام خود به فالکلند تعریف می‌کرد که به این‌جا رسید: دیگه ما بایستی اسپانیایی یاد می‌گرفتیم. همین چیزهای معمولی مثل ... دستا بالا .... اسلحه رو بنداز زمین.
صحبت او مرا به یاد بحثی انداخت که مدتی پیش در پارلمان آلمان راه افتاده بود (ویدئو).

موضوع این بحث٬ پخش یک جزوه «راهنمای زبان فارسی» بین سربازان آلمانی بود. در این جزوه فرمان‌هایی به زبان فارسی نظیر «ایست والا شلیک می‌کنم. ... دستا بالا ... مقاومت بی‌هوده است» وجود دارد. همچنین به این جمله فارسی برمی‌خوریم که «ما سربازان "نیروهای حافظ صلح سازمان ملل" هستیم» (و این درحالی‌ست که سربازان آلمانی در افغانستان به «نیروهای حافظ صلح سازمان ملل» تعلق ندارند بلکه عضو «نیروهای ناتو» هستند).

راهنمای فارسی برای ارتش

چرا «اداره دولتی زبان» به عنوان زیرمجموعه وزارت دفاع یک «راهنمای زبان فارسی» برای ارتش چاپ کرده است که کلمات موجود در آن به خصوص به ایران مرتبط است و حاوی فرمان‌های نظامی است؟
این سؤال یکی از نمایندگان چپ مجلس آلمان است از یکی از مقامات دولت به نام کریستین اشمیت. جواب کریستین اشمیت این است: فارسی زبانی است که در افغانستان هم صحبت می‌شود ... و این کار در خدمت ارتقا «توانایی ارتباط» سربازان ما در افغانستان است.
این جواب نماینده مذکور را قانع نمی‌کند. گمان او این است که ارتش آلمان خود را برای جنگی دیگری در خارج از مرزها مثلا در ایران آماده می‌کند. به جمله‌ای در جزوه راهنمای زبان اشاره می‌کند که به درد افغانستان نمی‌خورد. می‌گوید در جزوه یادشده این جمله آمده است که «ایران کشور زیبایی‌ست».

۲۸مهر۸۹

تحریم‌های اقتصادی

2010-10-19T14:03:00.011+02:00

من در مورد تحریم‌های اقتصادی چه می‌توانم بگویم؟
شما در مورد تحریم‌های اقتصادی چه می‌توانید بگویید؟ من هم مثل شما.
به این دلیل بود که با خودم فکر کردم از کسانی که اقتصاد می‌دانند و با مناسبات و ساختارهای اقتصادی ایران آشنا هستند٬ نظر بخواهم. یکی از آن‌ها احمد سیف بود. که زحمت کشید و نوشت. همین‌طور توسط یک کامنت به حامد قدوسی مراجعه کردم. ...

جواب حامد٬ از جمله این بود:
«یک تحلیل بی‌طرفانه از اثرات تحریم ... به مذاق یک لشکر عظیم از طرف‌داران یکی از دو طرف خوش نمی‌آید. ... می‌دونم به درستی می‌گی که طرف حاضر نیست به خاطر یک موضوع مهم یه ذره فحش و داد و بیداد تحمل بکنه. خلاصه نمی‌خواد توی یک جنگ لباسش خاکی بشه. جوابی هم ندارم. فقط می تونم بگم تحمل این سطح از بحث داغ را ندارم».
تصمیم فردی حامد البته محترم است. ایده‌آل ما این است که بتوانیم در کنش‌ها و انتخاب‌های خود مختار باشیم. اما یک چیز را نمی‌شود نادیده گرفت. حامد در این چند جمله به عده‌ای اشاره می‌کند که آن‌ها را می‌شناسیم. عده‌ای چماق‌دار که به محض شنیدن سخن مخالف٬ با تکفیر٬ ناسزا٬ اتهام و برچسب‌زنی می‌کوشند دهان «ما» را ببندند. گروهی متشکل از اعضای لشگر سایبری٬ لباس‌شخصی‌های وبلاگستان و فالانژیست‌های گودری رفتار ما را هم‌سو با افکار٬ خواسته‌ها و تمایلات خود تغییر می‌دهند. اگر این‌طور به مسئله نگاه کنیم٬ می‌بینیم که انتخاب و تصمیم حامدهای نوعی٬ خلاف آن‌چه به نظر می‌رسد٬ انتخاب و تصمیم آزادانه نیست. پذیرش این واقعیت و عدم دخالت مؤثر ما برای تغییر آن اسفناک است. فرق وبلاگی که توسط سانسورچیان دولتی مسدود/ فیلتر شده است٬ با وبلاگی که مسدود نیست اما نویسنده آن یا نوشتن را به کل به کنار گذاشته است٬ یا اگر بنویسد به طرف بحث‌های داغی که به مسایل حیاتی و سرنوشت‌ساز ما ربط دارد نمی‌پردازد٬ چیست؟

بایزید بسطامی را گفتند: جهان سوم کدامین جهان است؟
فرمود: آن‌جا که مردمانش چنان به تنگ آیند که چون خبر تحریم کشور خود شنوند، شادمان گردند (+).

- من جزو این «مردمانش» نیستم.
در آلمانی برای تحریم‌ها از صفت Gezielt استفاده می‌کنند. در متون فارسی استفاده از صفت «هدفمند» و «هوشمند» رایج است. Gezielt به فارسی هدف‌مند (هدف گرفته شده) معنی می‌دهد. این عبارت مرا به یاد یکی از ابداعات زبانی اسرائیلی‌ها می‌اندازد. مفهوم Gezieltes Töten ساخته‌ی آن‌هاست. کشتن هدفمند به عملیاتی گفته می‌شود که در آن اشخاصی که در نظر مقامات این کشور تروریست هستند «هدف» راکت‌های هلیکوپترها و هواپیماهای بی‌سرنشین قرار می‌گیرند. این عبارت پس از ابداع در ادبیات جنگی آمریکایی‌ها وارد شد. کشتن هدف‌مند با این‌که از نظر حقوق بین‌الملل و در نظر نهادهای حقوق‌بشری محل بحث‌های جدی‌ست٬ جزو لاینفک استراتژی آمریکایی‌ها در افغانستان محسوب می‌شود.
این را گفتم که بگویم من زیاد به «هوشمند» یا «هدف‌مند» بودن تحریم‌ها دلم خوش نیست٬ چون هوش و هدف به کار رفته در این تحریم‌ها هوش و هدف اسرائیلی‌ست.

یکی از نظرات مطرح در باره تحریم اقتصادی این است که تحریم نه یک وسیله دیپلماتیک برای حل اختلافات٬ بلکه یک تاکتیک جنگی است. «همه توجه داشته باشیم که قصد از تحریم‌ها صرف به زانو درآوردن دولت نیست. تجربه ۲۸ مرداد و سرونشت عراق و افغانستان در زمان معاصر پیشاروی ماست و هشیاری مضاعف آن‌که چه بسا بخشی از دولتیان شانس بقای خود را در ادامه این بحران و تشدید مخاصمات و حتی تشویق دشمنان برای تعرض نظامی ببینند. بر جنبش سبز است که بین پایداری بر اصول و هویت خود و مقابله با این خطر روشن وفاقی ایجاد نماید. ما باید عنصر مقاومت در مقابل تهدید و تعرض خارجی را به عنوان یک ضرورت در کنار سایر مطالبات خود بنشانیم و نشان دهیم که راه خروج از این بحران و خطر در برگشت به اصول و راه‌حل‌هایی است که جنبش سبز در یک‌سال عمر سرافراز خود هموارده منادی آن بوده است. جنبش سبز باید از تمام توان بین‌المللی خود استفاده کند تا به قدرت‌های خارجی نشان دهد به آن‌ها اجازه نمی‌دهد از ضعف و عدم مشروعیت دولت کنونی استفاده و به استقلال٬ تمامیت ارضی و منافع عالی کشور آسیب رسانند». این جملات از موسوی نخست‌وزیر دوران جنگ است که اعتماد من به سخنان او بیشتر از اعتماد به سخنان ویلیام هیگ وزیر امور خارجه انگستان است که می‌گوید: «قطعنامه برای فشار بر دولت ایران و سپاه است». یا «هدف از این تحریم ها مردم ایران نیستند و ما با آنها مشکلی نداریم».

تجربه عراق را می‌شناسیم. تحریم‌های اقتصادی عراق که کمتر از تحریم اقتصادی ایران "هوشمند" نبود٬ پیش از آغاز جنگ باعث مرگ نیم‌میلیون از کودکان٬ پیرسالان و بیماران عراقی شد. خاطرم هست مادلن آلبرایت که یکی از طرفداران محکم تحریم اقتصادی عراق بود٬ در مورد این فاجعه گفته بود: تصمیم به تحریم عراق سخت بود ولی به قیمت‌اش می‌ارزید.

خبرنگار بی‌بی‌سی نگران از تأثیر تحریم‌ها روی مردم ایران در گفت‌وگویی از رابرت آینهورن، مسئول هماهنگی تحریم‌ها علیه ایران می‌گوید: «دولت آمریکا تأکید می کند که هدف تحریم ها مردم ایران نیست در حالی که به هرحال این تحریم ها تأثیرشان را بر مردم می گذارد مثال کوچک آن ثبت نام برای امتحان تافل است و رسیدن جوانان ایرانی به دانشگاه که عملا متوقف شده».
خبرنگار بی‌بی‌سی در این مورد راست می‌گوید. این تنها یک «مثال کوچک» است که در انتخاب آن حسن سلیقه به کار رفته است. رابرت آینهورن در جواب خود خیال جوانان ایرانی را راحت می‌کند: «تحریم‌ها گاهی آثار ناخواسته‌ای در پیش دارند. ... وقتی به آثاری برمی خوریم که منظورمان نبوده سعی می کنیم آن‌‌ها را برطرف کنیم. شما به موردی آموزشی اشاره کردید ... ما نمی‌خواهیم این برنامه‌ها مختل شود».

یکی از علت‌های مرگ و میر در میان عراقی‌ها برخی از همین «آثار ناخواسته» مورد نظر آقای آینهورن بود که برای خانم آلبرایت به قیمت‌اش می‌ارزید. یکی از عرصه‌هایی که «آثار ناخواسته» ظهور می‌کنند٬ وجود کالاهایی‌ست که به کالاهای دومنظوره مشهورند. به عنوان مثال تخم‌مرغ و غذای کودکان برای کشت باکتری در آزمایشگاه‌هایی که (هیچ‌وقت پیدا نشدند) و صدام حسین در آن‌ها بمب‌های میکروبی می‌ساخت نیز به کار می‌آیند. داروی پیوند کلیه هم ظاهرا جزو این کالاهای دومنظوره محسوب می‌شود: « محسن نفر دبیر انجمن کلیه ایران می‌گوید داروی پیوند کلیه در تحریم‌های بین‌المللی قرار گرفته و ایران راهی برای جایگزین کردن این دارو پیش رو ندارد».

همین طور این یکی.

به کسی که از آسمان‌ریسمان‌بافی من انتقاد کند حق می‌دهم. اما وقتی کسانی که می‌توانند به صورت تخصصی در این مورد بنویسند٬ نمی‌نویسند٬ راهی جز ابراز نگرانی‌های فردی نیست. شما چطور؟ آیا هیچ‌گونه نگرانی ندارید؟

محسن سازگارا چندی پیش تحریم‌ها را به عنوان حمایت جامعه جهانی از مردم ایران معرفی می‌کرد. این‌که می‌بینید طرفدارن تحریم‌ها طوری رفتار می‌کنند که انگار هیچ خبری نیست٬ نباید ما را گول بزند. تحریم‌ها تصویب‌ شده و به اجرا درآمده‌اند و اقتصاد ایران را هرروز بیشتر فلج می‌کنند٬ و نتیجه این روند قابل پیش‌بینی نیست. وجود گروه طرف‌داران ایرانی تحریم‌ها برای نیروهایی که پشت تحریم‌ها هستند٬ سند تبلیغاتی بسیار مؤثری است که در عرصه بین‌المللی دهان مخالفان تحریم‌ها را ببندند. «خود ایرانی‌ها هم برای نجات از دیکتاتوری حاکم در کشورشان با تحریم موافق‌اند».
از این جمله تا گزاره‌ای که "پژوهشگران مستقل" [پست قبل] آن را «نظر» مردم ایران در باره حمله نظامی به کشورشان معرفی می‌کنند٬ فاصله زیادی نیست:
۶۸.۳درصد مردم معتقدند: «در صورت حمله به مراکز نظامی حکومت که منجر به اقدام مردم برای سرنگونی برق آسا شود خوب است».
این یک سناریوی تکراری است. وقتی که آمریکایی‌ها می‌خواستند به عراق لشگر بکشند٬ روزنامه‌ها و برنامه‌های تلوزیونی پر از عراقی‌های کت‌شلوارکراواتی شد که این تز را تأیید می‌کردند که «ملت عراق به تنهایی قادر نیست خود را از شر دیکتاتوری صدام رها کند». و این طور بود که آمریکایی‌ها٬ پس از تضعیف بنیه اقتصادی عراق توسط تحریم‌ها٬ برای رفع تنهایی ملت عراق با کشتی‌ها و جنگنده‌ها و هلیکوپترهای خود به این کشور سرازیر شدند.

اخیرا از آدم‌های مختلفی که در ایران زندگی می‌کنند٬ در جواب سؤال من از«اوضاع» این جمله را شنیده‌ام: «همه می‌گن اوضاع این‌طوری نمی‌مونه. همه یه جوری منتظرن اتفاقی بیوفته».
همه «فقط» منتظرند.
برای من تقدیرگرایی ایرانی هیچ‌گاه مثل امروز خود را این‌چنین واضح و آشکار نشان نداده است. عجز و ناتوانی مواجه شدن با واقعیت مثال‌زدنی‌ست. او منتظر است٬ زیرا «آن‌چه باید بشود می‌شود». ظاهرا مطمئن است که دخالت او بی‌تأثیر است. در این صورت چرا باید در بازی‌ای که نتیجه آن از پیش تعیین شده است شرکت کند؟ او لعبتک است و فلک لعبت‌باز.

«خب... خدارو شكر كه معدنچي ها نجات پيدا كردن. ... قربون دست و پنجه تون برم... يه جا هم هس كه هفتاد ميليون آدم گير افتادن. زحمت اونارو هم بكشيد» (+).

شما هم حتما مانند من این عنوان‌های خبری را شنیده‌اید که:
اوباما امروز به عراق وارد شد. یا اوباما سرزده به عراق سفر کرد.
همین‌طور حتما خبر ورود اوباما به افغانستان را شنیده‌اید.
این مقدمه را داشته باشید.

رادیو زمانه دوره‌هایی برای آموزش خبرنگاری گذاشته است که بسیار مفید است٬ و من آن را به کسانی که چیز می‌نویسند توصیه می‌کنم. نوعی آموزش رایگان از راه دور. پس از هر بخش از یک درس (که از طریق ایمیل به دست متقاضیان می‌رسد) یک امتحان وجود دارد که ادامه این دوره مستلزم موفقیت در آن است. در یکی از درس‌ها در مورد «ارزش خبری» صحبت شده است٬ و در آزمون‌ پس از آن٬ به عنوان مثال از شرکت‌کننده پرسیده می‌شود:
یک نویسنده مشهور و مردمی ایران جایزه نوبل ادبی سال ۲۰۱۰ را دریافت کرده است. در عین حال اوباما نیز فردا وارد تهران خواهد شد. ارزش خبری کدام گزینه بالاتر است؟

- اولی را که دادن‌ش به یوسا٬ و در مورد خبر دوم هم رفقا عجله نکنند. عجله کار شیطان است.

۲۷مهر۸۹

ما بی‌شمار نیستیم

2010-10-18T20:47:00.014+02:00

منظورم «ما»یی است که با حمله نظامی آمریکایی/ اسرائیلی به کشورمان مخالف هستیم. پژوهش‌گران مستقل ایران٬ گروه ناشناسی که پیشتر در مورد یکی از نظرسنجی‌های تحمیق‌کننده آن‌ها نوشته بودم دوباره نظر مردم ایران را پرسیده است.

جهت یادآوری: در نظرسنجی قبلی به این نتیجه رسیده بودند که ۹۲درصد از مردم این حکومت را نمی‌خواهند و ۸۶درصد مردم ایران خشونت علیه لباس‌شخصی‌ها و مأموران را در راهپیمایی٬ خشونت نمی‌دانند.
و محسن سازگارا در پنج‌ام بهمن‌ماه با تکیه بر همین آمار و ارقام گفته بود: ما «اکثریت مطلق ۹۲ درصدی کشوردرطیف‌های مختلف هستیم که این دولت کودتاچی را نمی خواهیم. این حرکت در ۲۲بهمن حرکت تعیین کننده خواهد شد ... اگرچه بعضی صاحب نظرها صحبت ازاین می کنند که حرکت مردم در۲۲ بهمن ممکن است که اصولا کارحکومت را تمام بکند».
این‌بار "نظرسنجی" پژوهشگران یادشده محتوای دیگری دارد.
محسن سازگارا٬ دوشنبه ۲۶مهر:
«این نظر سنجی نشون میده٬ که در پاسخ سوالی که از مردم شده که نظر شما در مورد حمله احتمالی نظامی به ایران چیست٬ در واقع فقط ۷.۸درصد مردم٬ کمی کمتر از ۸درصد مردم مخالف بوده‌اند٬ و گفته‌اند که با غرب خواهیم جنگید».
باقی٬ یعنی ۹۲درصد مردم ایران مخالفتی با حمله نظامی ندارند.
نه. ما بی‌شمار نیستیم. به نظر پژوهشگران سازگارا «بی‌شمارها» این‌ها هستند.
مگر این که شما جزو این ۹۲درصد هستید٬ که خب در این صورت شما بی‌شماریید.
خودتان را بگذارید جای آمریکایی‌ها. با خود می‌گویند٬ وقتی «خودشان می‌گویند» که برای نجات به کمک ما محتاج‌اند٬ بی‌انصافی‌ست که به یاری آن‌ها نشتابیم.

در مورد این نظرسنجی باید حرف زد. خودم نیروی کافی برای این‌کار ندارم٬ اما یاد شخصی افتادم که خیلی خوب می‌تواند در مورد نظرسنجی‌ها (و همین‌طور در مورد استدلال «خودشان می‌گویند») پست کمانگیرانه بنویسد. [بدو دوست عزیز٬ عجله کنید. وطن به هوش کمانگیرانه شما نیازمند است. آمریکایی‌ها همان‌طور به سراغ ایران می‌آیند که سراغ عراقی‌ها رفتند. Fuck Iran. آنها می‌آیند که ما را بگایند (البته شما هم اگر مثل سازگارا و من خارج از کشور هستید٬ خب نباید زیاد از این بابت نگران باشید!)].

- همه سربه سر تن به کشتن دهیم٬ از آن به که کشور به دشمن دهیم
- ئه ... آقای دنیا عوض شده ... باز که مث این حضرات ریش‌وپشم‌دار دشمن دشمن می‌کنید!
- خب باشه ... بذارین اینطوری بگم: همه سربه سر تن به کشتن دهیم٬ از آن به که کشور به دوستان مهربونی دهیم که ما رو به بمبارون اتمی تهدید کرده بودن و حالا محاصره اقتصادیمون کردن و میخوان به کشورمون حمله نظامی کنن.

پ.ن.:

بنا بر لینکی که آرش کمانگیر در گودر گذاشته است٬ ظاهرا عکس فوق یک کار فتوشاپی است. اینجا را نگاه کنید. اعتبار این سایت را نمی دانم. این عکس چندسال پیش به طور گسترده در وب پخش شد. اینجا می توانید ویدئویی را ببینید که سربازان آمریکایی به بچه های عراقی یاد می دهند Fuck Iraq فریاد بزنند. اینجا هم سرباز دیگری احساسات خود را نشان می دهد.
۲۶مهر ۸۹

سند منگوله‌دار

2010-10-10T13:11:00.004+02:00

۱۸مهر ۸۹

نوبل‌و بردن هی هی/ حقمونو خوردن هی هی

2010-10-08T09:40:00.002+02:00

سی سال زدوبند مافیایی کردند به شاملو ندادن. این‌دفعه هم بجا اینکه بدن به معروفی٬ دادن‌ش به یوسا.

communication

2010-10-07T10:45:00.001+02:00

- حالا که میخوای این فایل رو ببندی٬ دوس داری تغییراتی که دادی ذخیره بشه؟
من: yes

پیکسل

2010-10-05T14:02:00.008+02:00

نه این‌که سرخوش باشم ها. اصلا و ابدا. اما از دیروز که پست قبلی رو گذاشتم٬ هی از جلوی مانیتور بلند میشم می‌رم توی بالکن٬ از توی بالکن میام تو اطاق و بین راه زمزمه می‌کنم: «کجا رود دل عزیز من آخ که دلبرش نی‌ی‌ی‌یست٬ کجا پرد مرغ عزیزم که پر ندارد». و به کلمه «نیست» کش‌وقوسای غم‌انگیزی می‌دم که تو اصل آهنگ نیست.

بعد یه کم خبرهای تکان‌دهنده از ایران می‌خونم٬ یه فیلم از یکی از بحث‌های توی پارلمان آلمان می‌بینم٬ یه مقاله در رابطه با «فریدام هاوس» می‌خونم بعد دوباره توی ذهنم صدای «کجا پرد مرغ عزیزم که پر ندارد» میاد. هرکاری می‌کنم نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم. همین چنددقیقه پیش که تو آشپزخانه داشتم چایی درست می‌کردم یک‌مرتبه به خودم اومدم دیدم راستی راستی زدم زیر آواز که: امان از این عشق عزیز من آخ فغان از این عـ.........شق٬ که غیر خونه ئه ئه ئه جگر ندارد».
هردفعه که این قسمتو می‌خونم وقتی به کلمه‌های فغان و خون جگر می‌رسم٬ صدام یه لحن سوزناکی به خودش می‌گیره که خودمو به گریه میندازه (!) یه دفعه که وقتی رسیدم به «همه سیاهی عزیزم همه تباهی» دیدم توی این «همه سیاهی عزیزم همه تباهی» یه ریتم بخصوصی هست که آدمو مجبور می‌کنه باهاش بشکن بزنه. [هرکاری کنید نمی‌تونید بشکن نزنید. یعنی اگه امتحان کنید حرف منو می‌پذیرید که با بشکن حال دیگه‌ای داره. و اگه از این آدمایی هستید که بشکن‌زدن بلد نیستند٬ خیلی افسوس می‌خورید]. منم وقتی رسیدم به «همه سیاهی عزیزم همه تباهی» شروع کردم به بشکن زدن. صدام توی آشپزخونه می‌پیچید و به آوازم وسعتی بیشتر از یک ارکستر دونفره می‌داد.
من این‌جا در آشپزخانه به آدم جگرخون‌شده‌ای تبدیل شده‌ام که «همه سیاهی عزیزم همه تباهی میخونه»٬ بشکن میزنه و با خودش فکر میکنه همه کار دنیا همیشه مث امروز «منبطل» بوده!

یه چایی و یه سیگار ورداشتم رفتم توی بالکن٬ یه کم حالم جا اومد.

حرفم سر موسیقی نیست. موسیقی سلیقه‌ایه٬ یکی خوشش میاد یکی نه. مسئله استفاده از این موسیقی به عنوان وسیله‌ای برای ابراز اعتراض به وضعیت اجتماعی امروزه. من همیشه فکر می‌کردم ارتجاعی فحشه. ولی این غلطه. ارتجاعی آدمیه که از خلق ابزار مناسب امروز ناتوانه و برای این کار به گذشته رجوع می‌کنه. سی‌‌سال٬ صدسال یا هزارسال فرقی نداره. توی این مرغی که «پرندارد»٬ اون عشقی که چیزی جز خون جگر ندارد/ توی این فغان افیونی در شبی که «سحر ندارد» حالت و روحیه بخصوصی حاکمه که مال گذشته‌س. فرقش با حال و روحیه اینی که ما الان هستیم٬ همون فرق بین عکسای سیاسفید آدمای کلاه‌نمدی و تمون‌پوش زمان مشروطه٬ و عکساییه که امروز با مبایل‌مون میگیریم.

از نفهمی این خارجی‌ها

2010-10-03T18:35:00.003+02:00

در برنامه‌ای که صبح روز دوشنبه پنجم مهرما از رادیوی ملی آمریکا ... پخش شد، استاد محمدرضا شجریان به‌عنوان یکی از پنجاه خواننده‌ی برتر دنیا معرفی گردید. ... از استاد شجریان به‌عنوان «بلندآوازه‌ترین خواننده‌ی ایرانی» و نیز «سرشناس‌ترین خواننده‌ی معترض در ایران» یاد شده است.
استیو اینسکیپ، مجری این برنامه‌ی رادیویی می‌گوید: «شجریان با اینکه سخت و صریح سخن می‌گوید، اما موسیقی‌اش به صراحت اعتراض نمی‌کند».

خب٬ برای خارجی‌ها خیلی سخت است اعتراض کوبنده‌ی نهفته در این تصنیف را دریابند که:
کجا رود دل عزیز من آخ که دلبرش نیـ یییییییـ ست ... کجا پرد مرغ عزیزم که پر ندارد؟

رپ ایرانی

2010-10-03T12:54:00.011+02:00

رپ ایرانی همون آواز درویشا٬ پرده‌خونی و روضه‌خونی خودمونه. فقط ریتم متفاوتی پیدا کرده و به موسیقی غربی درآمیخته٬ یه کم هم بی ادبی قاطیش شده. (+).

یه قطعه رپ بی‌ادبانه که به روضه‌خونی و پرده‌خونی و مارگیری و امثالهم ربطی نداره ولی به درویشا بی‌ربط نیست: این رفقای Ice Cube هم مث درویشای خودمون اهل «سبزک»ن.
Smoke Some Weed در یوتیوب و به صورت Mp3 برای دانلود

هنرمند مردمی

2010-10-01T14:48:00.008+02:00

«مردم» یک مفهوم مجرد است. همه آدم‌ها در نظر دیگری «مردم» هستند٬ همان‌طور که همه دیگران در نظر هر یک از ما «مردم» هستند. آدم‌ها حرف می‌زنند٬ اما «مردم» حرف نمی‌زند. کسی که می‌گوید هنرمند باید «مردمی» باشد٬ برای ویژه‌گی «مردمی‌بودن» یک تعریف و تصور دارد که تعریف و تصور خاص خود اوست. او در واقع می‌گوید هنرمند باید تعریف یا تصور من را از حق و ناحق/ زیبا و زشت و ... راهنمای خود قرار دهد٬ از آن پیروی یا آن‌را تصدیق کند.
مردم می‌توانند آثار هنرمندان را بخرند/ نخرند٬ از آن‌ها استفاده کنند/ نکنند٬ خوششان/ بدشان بیاید٬ آن‌ها را نقد کنند٬ به استهزا بگیرند/ یا روی سرشان گذاشته حلواحلوا کنند. آن‌ها می‌توانند با رمان نویسنده بزرگ زندگی/ یا با اوراق آن ماتحت خود را پاک کنند. نه چیزی بیشتر از این.
به این ترتیب در جواب کسی که می‌گوید: مردم از هنرمند توقع دارند که «مردمی» باشد٬ یک جواب بیشتر وجود ندارد:
- «مردم» گه اضافه می‌خورند.

۹ مهر۸۹

یه تار گندیده‌ی موی استاد شجریان شرف داره به صد تای تو بی‌غیرت*

2010-09-29T20:42:00.021+02:00

باز هم یک چیز دیگر که جزو آن چیزهایی به شمار نمی‌رود که احساس می‌کنم «باید» بنویسم. مثلا از تحریم‌ها.

سنت انگلیسی: شکار روباه

کمی در وب گشت زدم. افتخاری برای عده‌ای از مردم پیش از این واقعه بت بود٬ و برای بخشی از آن‌ها هنوز هم هست. ذهنیت این‌ها با کسانی که شجریان بت آن‌هاست٬ تفاوت ندارد. و البته این‌که بت من بهتر از بت توست٬ دعوای بین بت‌پرستان است٬ که به ما بی‌ربط است.
از نظر موسیقی٬ باید این را بگویم٬ که موسیقی افتخاری به گوش من که به موسیقی‌های دیگری عادت کرده است٬ ساده و سطحی می‌رسد. چگونگی شخصیت خودش هم پیشترها برایم بی‌تفاوت بود٬ و حالا پس از آن‌که مسئول حوادث خونبار بعد از انتخاب را در آغوش کشید و به این خاطر در کانون «انزجار عمومی» قرارگرفت٬ متوجه شدم که شخصیت‌ش هم با موسیقی‌اش می‌خواند.

طرد یک "ناپاک" توسط جماعت پاکان.
افراط و تفریط بی‌اندازه نزد «مردم» راز سرپوشیده‌ای نیست. تعادل مزاج آن‌ها را یک کشمش/یا یک غوره به هم می‌زند. نقد قدرت و مناسبات سیاسی٬ اگر با نقد رفتار «مردم» همراه نباشد هیچ و پوچ است و ارزشی که ندارد٬ هیچ٬ تحمیق‌کننده و آسیب‌زننده هم هست. رفتار این به اصطلاح «روشنفکران»ی که بدون تأمل تملق مردم را می‌گویند و برای هرگونه رزالت٬ پستی و نادانی آن‌ها توجیه می‌تراشند٬ رفتاری ناهنجار و لایق نکوهش است. این را باید به این معلم‌های بی‌اخلاق اخلاق به صورت روشن و آشکار گفت. لطمه‌ای که جامعه از این «مداحان مردم» می‌خورد٬ بزرگ‌تر از متملقین قدرت است٬ زیرا رفتار آن‌ها اختلال را توجیه و ماندگار می‌کند٬ در حالی که بساط دومی‌ها همزمان با درهم‌پیچیدن بساط قدرت٬ جمع می‌شود.
[عده‌ای هم می‌کوشند از رفتار شنیع «مردم» نسبت به افتخاری نوعی قدرت‌سنج بسازند٬ معیاری برای این که «ما» چقدر قدرت‌مندیم. این رفتار بی‌حرمتی به جنبش سبز و اهانت به خواسته‌های انساندوستانه آن است].
واکنش اقشار مختلف «مردم»٬ از «شیرتلخ‌»فروش سرکوچه تا به اصطلاح فرهیختگان٬ از بلال‌فروش٬ مهندس و سبزی‌فروش کنار خیابان گرفته٬ تا چهره‌های شاخص چنین و چنان٬ نسبت به افتخاری/ که بالاخره هنرمند است٬ نزد استادان موسیقی ایران درس گرفته است و با نوازندگان معتبری آواز خوانده است/ شبیه رفتار گله سگ‌ها با روباه٬ در سنت نفرت‌انگیز انگلیسی «شکار روباه» است.
در یک‌میلیون‌وششصدوچهل‌وهشت‌هزارکیلومتر مربع٬ جایی برای او نیست:
«در پی اتفاقاتی که اخیرا ناخواسته گرفتارش شدم و هجمه بسیاری که بعد از آن، برای خود و خانواده‌ام پیش آمد، رفتن را به ماندن ترجیح می‌دهم، و قصد دارم از ایران بروم و در فرانسه زندگی کنم».
افتخاری در همین سخن تلاش می‌کند به مخاطب بگوید که از کرده خود پشیمان است. اما در نظر «مردم» دیگر کار از کار گذشته است. جسم او در اثر تماس با جسم "دیو" نجس شده٬ و لیاقت زیستن در میان گله پاکان را از دست داده است.
افتخاری از اتفاقاتی حرف می‌زند که «ناخواسته» گرفتارش شده است. می‌فهمیم چه می‌گوید. این‌طور نیست؟ او ظاهرا در حالتی قرارگرفته است که به آن «جوگیر»شدگی می‌گوییم. یعنی وارد «وضعیت خاصی» شده و جو حاکم او را به سمت این رفتار سوق داده است. برای من خیلی پیش آمده است که در «جو» بخصوصی رفتاری از من سرزده است که با بازنگری آن در وضعیت عادی از رفتارم پشیمان/ از خودم متعجب٬ یا از دست خودم عصبانی شده‌ام. برای شما پیش نیامده است؟

فعلا از چشم ها نهان شده‌ایم.
این سخن از علی‌رضا افتخاری‌ست. پنهان شدن از چشم‌ها. یعنی کاری که روباه تحت تعقیب در سنت پلید یادشده نیز به انجام آن تمایل دارد.
از پناه‌گاه خود می‌نویسد: «پس از این پیش‌آمدها و تبعات بسیاری که برای من و خانواده‌ام به وجود آمد، حتی برای یک بار یکی از اطرافیان متعددی که رییس‌جمهور دارد، احوالی از ما نپرسید تا حداقل بدانم کارم درست بوده یا نه اما اکنون می‌گویم نه».

«اما اکنون می‌گویم نه».
این عذرخواهی (که بلقوه این خطر را در خود دارد که گله‌ای دیگر را به سوی او روان کند) نه تنها برای من کافی و پذیرفتنی‌ست٬ بلکه مایل هستم در این جا مراتب تأسف خود را بابت ناملایماتی که گریبانگیر او و به ویژه خانواده‌ی او گشته است ابراز کنم.

مرتبط

* جمله ای که در وب به آن برخوردم.

اهل وبلاگستان است. خرده هوشی دارد

2010-09-28T13:50:00.007+02:00

این روزها این حس از سرم دست برنمی‌دارد که این چیزهایی که این جا می‌نویسم٬ بی ارزش است٬ زیرا جزو آن چیزهایی به شمار نمی‌رود که احساس می‌کنم «باید» بنویسم. مثلا از تحریم‌ها. از ذهنیت سیاه سفید. ازگودریست‌های فالانژ.
زد به سرم توی پیامگیر بنویسم:

علیه دانشگاه

2010-09-27T13:57:00.010+02:00

از حق نباید گذشت به این یه وعده وفا کردند. هم توش استاد هست٬ هم دانشجو. پاتوق هنرمندا و آدمای اهل تفکر هم هست. از لحاظ فکری هم خیلی فضای پلورالیستی معرکه‌ای داره.

کاش یه انقلاب فرهنگی می‌شد٬ این دانشگاهو برا همیشه تعطیل می‌کردیم.
۵ مهر۸۹

توهین‌آمیز، سرشار از نفرت٬ غیر قابل توجیه و نابخشودنی

2010-09-25T17:59:00.015+02:00

شاید فهم این‌که احمدی‌نژاد مثل آب‌خوردن دروغ می‌گوید٬ برای غیرایرانی‌ها روشن نباشد٬ اما ایرانی‌ها دروغ‌گویی او را به معنای واقعی کلمه با پوست و خون حس کرده‌اند و همین الان که ما با هم حرف می‌زنیم در زندان‌ها حس می‌کنند.

اما بیش از سی‌درصد از شهروندان آمریکا در سال ۲۰۰۶ نظریاتی توهین‌آمیز٬ سرشار از نفرت٬ نابخشودنی و غیرقابل توجیه داشته‌اند.

یک نظرخواهی انجام‌شده در سال ۲۰۰۶ توسط اسکریپس هاوارد و دانشگاه اوهایو نشان می‌دهد که «بیش از یک‌سوم جامعهٔ آمریکا مظنون‌اند که مقامات رسمی دولت فدرال به تروریست‌های ۹/۱۱ کمک‌کرده است یا این‌که برای متوقف‌کردن‌شان به اقدامی دست نزده است تا این‌که آمریکا بتواند برای جنگ در خاورمیانه عازم شود».

~~رئیس جمهور سابق ایتالیا «Francesco Cossiga» هم همین‌طور:~~

رئیس‌جمهور سابق ایتالیا (۱۹۸۵تا۱۹۹۲) در مصاحبه‌ای با روزنامه معتبر «Corriere della Sera» به تاریخ ۳۰نوامبر۲۰۰۷ در ضمن مصاحبه‌ای درباره ساختگی بودن ویدئویی که در آن اسامه‌بن‌لادن مسئولیت حملات تروریستی یازده سپتامبر را به عهده می‌گیرد در باره واقعه مذکور چنین گفته است:
«از محافل نزدیک به دولت [ایتالیا]٬ یکی از مراکز مهم سازمان مخفی اطلاعات ایتالیا گفته می‌شود که ساختگی بودن ویدئوی مذکور به این علت تصدیق می‌شود که در آن اسامه‌بن‌لادن اعتراف می‌کند که القاعده حملات یازه سپتامبر به برج‌های نیویورک را انجام داده است٬ در حالی‌که همه محافل دمکراتیک در آمریکا و اروپا٬ و پیش از همه محافل میانه‌رو- چپ ایتالیا می‌دانند که حملات فاجعه‌آمیز مذکور توسط سازمان سیا٬ موساد و با کمک صهیونیست‌ها با این هدف برنامه‌ریزی و اجرا شده است که کشورهای عربی را مورد اتهام قرارداده و قدرت‌های غربی را برای شرکت در جنگ‌های عراق و افغانستان به حرکت وادارد». اورجینال (به ایتالیایی) در Corriere della Sera
~~و در ویکیپدیا~~
۳ مهر۱۳۸۹

پ.ن.:
سخنان ذکر شده کسیگا در پلمیک با چپ های ایتالیا بوده است و در واقع طعنه/طنزآمیز است. از بابت این خطا و عدم دقت کافی از خوانندگان ۴دیواری عذر می خواهم. نگاه کنید: اینجا و اینجا

پشت منشور حقوق بشر کورش ۲

2010-09-20T14:39:00.009+02:00

خب این خیلی طبیعیه که آدم بخواد خودشو از زاویه قشنگ به دیگرون نشون بده. بین زنا که این تمایل اصلن خیلی طبیعیه. شاید بعضی از زنایی رو که می‌شناسید٬ اگه صب وقتی از حموم میان بیرون ببینید نشناسیدشون. همین‌طورم بعضی از مردایی که باهاشون آشنایید شاید اگه کت‌وشلوار مارک‌دارشونو دربیارن٬ ممکنه یهو به‌جا یه مهندس محترم و خوش برخورد فارغ‌التحصیل شریف٬ آدمی‌رو ببینید که انگار سهوا روی ژاکت پشمی کلفت‌ش زیرپیرنی رکابی پوشیده. (البته تا اینجاش اشکالی نداره. پیش میاد. اما اگه شانس بیارین و یه زنجیر کلفت طلا هم گردنش باشه دیگه زدید توی خال!)

تلاش بشری برا پوشوندن "کاستی"‌ها٬ یا چیزایی که به نظر کاستی می‌رسن هم‌سن تاریخ بشره. این درست٬ اما با خود تاریخ نباس این کارو کرد. تاریخ «Die Geschichte» در زبان آلمانی مؤنثه. به تاریخ باید طوری نگاه کرد که انگار همین الان از حمام دراومده (اگه مذکر می‌بود می‌گفتیم: باید کت‌وشلوارشو دراورد٬ بعد نگاش کرد).

داریوش بعد از کورش به سلطنت رسید. شاه پرکاری بوده. اولین جاده‌سازی رو داریوش راه‌انداخت. راهی که به نام «راه شاهی» مشهوره٬ به معنی واقعی کلمه «شاه‌راه» ایران و اولین شاهراه بین‌الملی جهانه. توی ویکیپدیا کارای بزرگشو لیست کرده: تقسیمات کشوری٬ درست‌کردن لشگر جاویدان٬ تنظیم مالیات‌ها و ... اما یکی از کارای بزرگش (که البته بعدا بهش گذرا اشاره‌ای میشه) توی این لیست نیست و اون تشکیل یه سازمان اطلاعاتی مخفی سراسریه به نام چشم‌وگوش‌شاه*. شبکه وسیعی متشکل از خبرچین‌ها و مفتشین ناشناس: نوعی «سربازان گمنام شاه». (بذارید اینجا برا اونایی که دایما دلشون میخواد «مفتخر» باشن اینو بگم: سازمان «چشم‌وگوش‌شاه» از نظر تاریخی مادر تموم سازمانای اطلاعاتیه. یعنی وقتی «کا گ ب»٬ سیا٬ موساد و اینتلیجنت‌سرویس روی درخت بودن٬ توی امپراطوری بزرگ شما کسی توی آلونک خودش آب می‌خورد به گوش شاه می‌رسید). خب فکر می‌کنید هدف داریوش از درست کردن این سازمان چی بوده؟ این بوده که مواظب باشه همه‌جای کشور٬ مردم از حقوقایی که روی اون منشور لب طاقچه نوشته شده حتمن‌حتمن برخوردار بشن؟ من زیاد تاریخ نمیدونم٬ ولی این‌طور فکر نمی‌کنم. کار اینجور سازمانا هیچوقت اجرای حقوق بشر نبوده. البته به اون دسته از نوادگان داریوش که معتقدند امروزه اینتلیجنت‌سرویس٬ سیا٬ موساد و امثالهم میخوان حقوق‌بشر توی ایران اجرا بشه٬ حق میدم با من هم‌نظر نباشن (+).
۲۳شهریور۸۹

* اسم این سازمان در ویکیپدیا: «چشم و گوش دولت»!

جهت اشتراک از این فید استفاده کنید:

http://4divari-mani.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss

داغ مرا تازه‌تر کرد

2010-09-19T15:27:00.017+02:00

این‌بار آواز پزشک بی‌مسئولیتی که در حین جراحی مرغ‌سحر می‌خواند٬ داغ مرا تازه‌تر کرد!
من به عنوان یک دوست‌دار بی‌بروبرگرد موسیقی٬ از جمله موسیقی اصیل ایرانی٬ در این ۴دیواری بارها در اشاره‌هایی که به تصنیف «مرغ سحر» داشته‌ام احساسات منفی خود را نسبت به آن آشکار کرده‌ام.

این تصنیف که مورد پسند جمعی از «وطن‌پرستان» و هم‌زمان باب طبع جماعت منقلی‌های مفنگی ایران است٬ حال مرا به هم می‌زند. این به احترامی که نسبت به سراینده آن دارم ربطی ندارد. مسئله این است که بعد از صدسال آه و ناله انسان باید ساده‌لوح باشد که نداند برای رسیدن به آزادی و «سحرشدن شام تاریک ما» هیچ کاری٬ مطلقا هیچ کاری از «ای خدا، ای فـلک، ای طبیـ ـعـ ـعـ ـعـت» برنمی‌آید. تغییر٬ اصلاح و بهبود مناسبات اجتماعی تنها از راه مشارکت فعال اعضای جامعه میسر است. هیچ راهی جز این نیست٬ و با گریه و زاری و نفرین و فغان و «چه بدکرداری ای چرخ» و دعا و شعر و شعار و ضجه و مظلوم‌نمایی مسخره و تولید احساسات ترحم‌برانگیز هیچ چیز عوض نمی‌شود. این‌که در پایان کنسرت‌ها این جماعت «همدرد» گاه دست در گردن هم بسان شرکت‌کنندگان در آئینی رقت‌آور ناله‌ی دسته‌جمعی سرمی‌دهند و حتی اشک می‌ریزند٬ حکم مخدری را دارد که تنها به کار تسکین و خودفریبی می‌خورد. از این نظر کار منقلی‌های مفنگی که راه کوتاه‌تر را می‌روند "عاقلانه‌تر" است.

نگاه این دوست هم دقیق است (البته منهای به کارگیری مفهوم بورژوازی. من به هیچ وجه به وجود چیزی به نام «بورژوازی» در ایران باور ندارم. در ایران حتی سرمایه‌دار هم نداریم. سرمایه‌دار هم مثل بورژوازی مشخصات مخصوص خودش را دارد. سروکار ما حداکثر با عده‌ای «مایه‌دار» است که از نظر فرهنگی فرقی با دیگر اقشار و اصناف ندارند. بین هریک از این مسافرکش‌های چرب و چیلی و "بورژواهای" نالان مرغ‌سحرخوان فرق زیادی جز «مایه» نیست).
۲۳شهریور۸۹

جهت اشتراک از این فید استفاده کنید:
http://4divari-mani.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss

ذوق خوش ایرانی

2010-09-16T10:27:00.009+02:00

پزشک "خوش ذوق" در حین عمل جراحی «مرغ‌سحر» عرعر می‌کند. مملکته دارید؟
(+)

این فقط یک پیش‌پرده بود

2010-09-14T10:30:00.017+02:00

جایی که کتاب‌ها را آتش می‌زنند٬ نهایتا انسان‌ها را نیز می‌سوزانند.

این جمله‌ی طلایی از هاینریش هاینه است که در آن به عنوان سخنی پیشگویانه در باره کتاب‌سوزان سال ۱۹۳۳ در آلمان نازی نگریسته می‌شود.

هاینه در تراژدی «المنصور» (تاریخ انتشار ۱۸۲۳) به سوزاندن قرآن در خلال تسخیر گرانادای اسپانیا توسط سرداران مسیحی تحت فرمان اسقف اعظم انگیزاسیون ماتئو خیمنس می‌پردازد.
نقل قول بالا از گفتگوی شخصی است به نام المنصور با مسلمان دیگری به نام حسن که مستأصلانه علیه اشغال‌گری مسیحی می‌جنگد.
المنصور:
می‌شنویم که خیمنس مخوف
در میان بازار گرانادا
(زبان در دهانم می‌خشکد)
قرآن را
به میان شعله‌های آتش افکنده است.

حسن:
این فقط یک پیش‌پرده بود.
جایی که کتاب‌ها را آتش می‌زنند٬
نهایتا انسان‌ها را نیز می‌سوزانند.
(نقل از ویکیپدیا +)
۲۳شهریور۸۹

پ.ن.:
برای برگردان واژه آلمانی «Vorspiel» کلمه فارسی «پیش‌پرده» را به کار بردم٬ که اگر سروکار ما با یک متن امروزی می‌بود٬ اشکالی نمی‌داشت٬ اما تراژدی المنصور در قرن نوزدهم نوشته شده است. برگردان لفظی «Vorspiel» به فارسی «پیش‌بازی» (چیزی نزدیک به «دست‌گرمی») می‌شود. به هرحال به نظرم ترجمه مناسب این واژه در نوشته هاینه «مقدمه» است: این فقط یک مقدمه بود/ یا: این مقدمه‌ای بیش نبود ...

جهت اشتراک از این فید استفاده کنید:

http://4divari-mani.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss

عکس: پشت منشور حقوق‌بشر کورش

2010-09-13T14:24:00.006+02:00

من که از این نمایش بیهوده‌ای که راه افتاده است سردرنمی‌آورم. اصولا اشیاء ویترین افتخارات فرهنگی حس احترام مرا بی‌نمی‌انگیزد که هیچ٬ نسبت به کسانی که برای فرار از واقعیت امروز خود به این وسایل چنگ می‌زنند٬ احساس ترحم هم می‌کنم. نه این‌که در فرهنگ نیاکان ما خصوصیات ستودنی وجود ندارد. البته که وجود دارد. اما آن دسته از خصوصیات نیک فرهنگ گذشته ما ستودنی‌ست که در نحوه بودن امروز یک ایرانی حضور داشته و در شکل‌دهی به رفتارهای امروز او مؤثر باشد.
۲۲شهریور۸۹

راز «گودر»

2010-09-07T13:56:00.005+02:00

برای ساختن اختصار و کوتاه کردن عبارات تا جایی که من دیده‌ام قوائدی هست. یکی کنارهم نشاندن حروف اول کلماتی است که عبارتی که خواهان ساختن اختصار برای آن هستیم از آن‌ها تشکیل شده است. مثل bbc, cia, usa
یکی دیگر کنار هم نشاندن سیلاب اول کلمات یک عبارت است. مثلا یکی از انستیتوهای جامعه‌شناسی دانشگاه وین انستیتو علوم اجتماعی نام دارد. صفت «اجتماعی» به زبان آلمانی می‌شود Sozial و علم به آلمانی می‌شود Wissenschaft. ما این انستیتو را«Sowi» می‌نامیدیم.
برای ساختن شکل اختصاری «گوگل‌ریدر» از این دو راه استفاده نشده است. خالق اختصار «گودر» راه سومی را انتخاب کرده است که نامعمول به نظر می‌رسد. من تا به حال اختصاری را ندیده‌ام که از طریق کنارهم‌نشاندن سیلاب اول کلمه‌ی اول یک عبارت مرکب و سیلاب آخر کلمه‌ی دوم آن درست شده باشد.
اختصار مناسب برای گوگل/‌ریدر به این ترتیب یا می‌بایستی «گ/ر» باشد٬ یا «گو/ رید».
گمان من این است که خالق اختصار «گودر» از این طریق مشکل «رید» را دورزده است. به ویژه اگر توجه داشته باشیم که در «گو/رید» مطالبی را «هم‌خوان» می‌کنند و از طرفی «خوان» به معنای «سفره» هم هست. سازنده‌ی هنرمند «گودر» کاربران را از نشستن سر سفره «گو/ رید» نجات داده است. من که «گودر»ی نیستم٬ اما فکر می‌کنم گودری‌ها باید قدر هنرمند خلاق خود را بدانند. بدون دخالت او مجبور بودیم به «گودری»ها بگوییم جماعت «گو رید»ی‌ها.

کاش فقط برای «سورن کیر که گار» هم یه چیزی پیدا می‌شد (+).
۱۶شهریور۸۹

یه همچین حرفایی رایجه تو این جماعت

2010-09-06T21:22:00.003+02:00

کاوه:
آقای دکتر خواهش می کنم نظرتون رو راجع به سیمین بهبهانی با صراحت بگید چند جایی توی از سکوی سرخ 2 راجع به ایشون گفتید ... ازتون می خوام حتی کوتاه هم که شده این لطف رو بکنید راجع به ایشون بنویسید نظر شما برام مهم خیلی زیاد ... به نظر من آقای دکتر شما جدا دموکراتین شما مدرن ترین شاعرین و خانوم بهبهانی سنتی هستند و غزل سرا اما این جور که من فهمیدم صمیمی بودید شما دو تا. تو یکی از مصاحبه هاشون شما و فریدون مشیری و لعبت والا رو صمیمی ترین دوستای خودش می دونه من خوشحالم که دو شاعر مورد علاقم شما و خانوم بهبهانی اینقد دوستید با هم >آقای دکتر هیچ شاعری حتی حافظ با اون عظمت هیچ بزرگی حتی شمس و حلاج به اون عظمت به گرد پای شما نمی رسن شاعرهای معاصر که تکلیفشون معلومه شما خدای من هستید من می پرستمتنون تقریبا مجموعه اشعارتون رو حفظم عاشق کتاب دلتنگی ها هستم در چترهای بسته باران است ....
______________________
[جواب شاعر]:
دوست بی شائبه‌ی من
بله ما باهم دوست بوده ایم ( هستیم).
سنتی ؟ بله ، ولی با بدعت هایش در عروض، و پیشنهادهای تازه ی او در مصرع ، همانقدر که شعرسیمین سنتی شده شعر سنتی ماهم "سیمینی" شده است.
معذالک تا آنجا که به یاد دارم او از مدرنیسم دریافت های هوشیارانه ای داشت. همیشه با ذهنی پذیرا .
______________________
کاوه:
خدای عزیزم یدالله رویایی عزیز وقتی دیدم به کامنت من حقیر جواب دادی باورم نشد از وقتی دیدمش هی دارم می خونم این بزرگ ترین افتخار زندگی من که خدای شاعران کامنت من رو بخونه آقای دکتر جدی نمی دونم چی بگم ؟همه ی زندگی من هستید اصلا لال شدم دوستتون دارم ... شما و آقای پرویز اسلامپور آبروی شعر جهان هستید ... در کل این که شعر حجم آوانگاردترین شعر دنیاس .آقای دکتر رویایی کاش ایران بودین می شد ببینمتون به خدا به عشق شماس که زبان فرانسه می خونم چون شما فرانسه هستید چون شما راجع به حلاج می گید رفتم خریدم خوندم راستش حرفای شما باعث شد بخونم والا چیز زیادی سر در نمی یارم .
آقای دکتر بیش از این مزاحم نمی شم سپاسگزارم که کامنت من رو خوندید بزرگواری شما منو به این حد گستاخ کرده که از شما بخوام کامنت من رو بخونید
آقای دکتر خواستم این هست که مراقب سلامتیتون باشید یه جهان به شعرتون نیاز داره (+)
مرتبط: ادبیات مداحی

واقعه یهویی

2010-09-04T15:05:00.001+02:00

باز شوق ایرانم دامن گرفت.

«کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم ایران»

2010-09-01T13:43:00.005+02:00

این اسم کمیته‌ای‌ست که محسن سازگارا درست کرده است.
حالا این «کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم ایران» برای روز قدس شعار نه غزه نه لبنان را به عنوان شعار محوری مطرح کرده است. (محسن سازگارا نیروهای مقاومت فلسطین و لبنان را تروریست می‌داند).
در سوی دیگر بخش بزرگی از سبزها و همین‌طور چهره‌های شاخص جنبش سبز هستند که اسرائیل را مصداق تروریسم خشن دولتی می‌دانند و مقابل هم گذاشتن غزه و لبنان را در برابر ایران نادرست ارزیابی می‌کنند: معضلات و رنج ما و مردم فلسطین و لبنان مشترک است.
جنبش سبز تکثرگراست. نیروهای اجتماعی گوناگونی را دربرمی‌گیرد. و ... این‌ها همه درست.
اما رفتار افراد و گروه‌های شرکت کننده در حرکت‌های اجتماعی به پی‌آمدها و پیدایش موقعیت‌های جدیدی منجر می‌شود. نقش شعارها از این نظر تعیین‌کننده و با اهمیت است. من نمی‌توانم با این‌که گروهی از شرکت‌کنندگان در تظاهرات شعار نه غزه نه لبنان سربدهند مخالفتی داشته باشم٬ و ندارم. اما همزمان نمی‌توانم بپذیرم که در مسئولیت پیامدهای رفتار آن‌ها شریک باشم. صددرصد این مسئولیت به عهده‌ی شعاردهنده‌ها و افرادی است که «کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم ایران» برای آن‌ها دستورالعمل صادر می‌کند. این مسئولیت را نمی‌توان به طور کلی به حساب «مردم ایران»/ و یا «جنبش سبز» نوشت.
۱۰شهریور۸۹

شعری از حکیم ابوالقاسم فلسطینی:

2010-08-28T11:44:00.004+02:00

همه سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم.

آنچه سخت آسان است

2010-08-23T13:14:00.001+02:00

دوگروه: گروهی که زندگی مدرن را دوست دارند٬ و گروهی که از زندگی مدرن وحشت دارند.
اولی‌ها بی‌خبر که زندگی مدرن چقدر سخت است. و دومی‌ها بی‌خبر که در زندگی مدرن همه چیز چقدر آسان است.

معطل چی هستید؟ نوبت شماست

2010-08-18T17:41:00.012+02:00

بی‌بی‌سی در برنامه «نوبت‌شما»ی امشب٬ صمیمانه از شما یک سؤال می‌کند:
وقتی که می‌شنوید «۲۸ مرداد» یاد چه می‌افتید؟

جواب صمیمانه من:
- یاد مصدق.
بعد از این که یاد مصدق فقید می‌افتم می‌خواهم معنای دقیق نام او را بدانم. فرهنگ سخن انوری «مصدق» را این‌طور معنی می‌کند: ویژگی آن‌چه درستی آن تصدیق شده است.
بعد یاد پدرم می‌افتم که از زخمی که در ۲۸مرداد مورد بحث به روح او خورد تا زنده بود رنج کشید.
پیرمرد برای پرهیز از به زبان آوردن نام چرچیل او را «سگ کثیف انگلیسی» می‌نامید (خاصیتی که تا حدی به من هم به ارث رسیده است).
بعد٬ همین‌طور که جمله پیش را تایپ می‌کردم٬ یاد یک ایرانی جیره‌خوار افتادم که سگ نامبرده را «هنرمند» معرفی می‌کرد.
بعد یاد صادق صبا افتادم و بلافاصله یاد مرحوم صادق هدایت.
بعد با خودم گفتم:
مرحوم هدایت و آقای صبا/ هر دو «صادق»اند٬ اما این‌ کجا و آن کجا.
۲۸مرداد ۸۹

پ.ن.:
وقتی بی‌بی‌سی فارسی تاریخمان را برایمان تعریف کند

عکس یادگاری

2010-08-17T17:05:00.007+02:00

سرباز اسرائیلی با اسرای فلسطینی عکس یادگاری گرفته است (+).
یادم هست پیشترها هم این دوست آمریکایی او در ابوغریب با یک عراقی عکس گرفته بود (+).